..... Εις τας 8 Ιουλίου συμβαίνουν δύο ανήκουστοι πόλεμοι. Ρώσου Νεομάρτυρα Κωνστάντιου

ΠΑΡΤΕ ΜΟΛΥΒΙ ΚΑΙ ΓΡΑΨΤΕ 21 ΙΟΥΛΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΟΙ 2 ΑΝΗΚΟΥΣΤΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

Σε ένα χειρόγραφο της Μονής Κασταμονίτου του Αγίου Όρους βρεθήκανε κάποιες Προφητείες του. Πάμε λοιπόν να τις δούμε! Έχουμε λοιπόν και λέμε (αυτά είναι τα κεφάλαια των Προφητειών του)

Σε ένα χειρόγραφο στο Άγιο όρος, βρεθήκανε οι Προφητείες του Ρώσου Νεομάρτυρα Κωνστάντιου που μιλά … για τον Αρμαγεδώνα που έρχεται‼

Ε, πλέον έχουμε ΣΥΝΕΧΕΙΑ, κάθε μέρα, ροή εξελίξεων και γεγονότων!!! Είναι πια ΟΛΑ τόσο ΠΟΛΥ καταιγιστικά, που σε δυσκολεύει ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ να τα συλλέξεις και να τα κατατάξεις, για να γράψεις έστω μία μικρή-μικρή (μικρούτσικη!) αναλυσούλα σαν την δική μου εδώ πέρα μέσα!… ΔΕΝ… ξέρεις πια από πού θα σου πρωτόρθει η κατραπακιά!!! Την μία σου ’ρχεται από Ουκρανία μεριά, την άλλη από Συρία, την άλλη από Αίγυπτο, την άλλη από Τουρκία!… Κτλ. κτλ. κτλ.

 Όλα, μα ΟΛΑ, πάνε να εκπληρωθούνε, να γίνουνε! Ας πάμε λοιπόν τώρα να δούμε έναν ΑΚΟΜΑ Ρώσο Προφήτη και Άγιο, που ΔΕΝ τον ξέρουνε τόσο καλά οι Ομοεθνείς ΜΑΣ! Είναι ο Άγιος Κωνστάντιος ο Ρώσος. Αυτός ήτανε ένα από τα παρακάτω δύο (όπως μας τα μεταφέρει η Παράδοση): ή ήτανε Ρώσος Νεομάρτυρας, που τον σκοτώσανε οι αντίχριστοι στις 26 Δεκεμβρίου 1743 στην Κωνσταντινούπολη, ή ήτανε Ρώσος επίσκοπος που ’λεγε και Προφητείες… 

Χμμμ… Τέλος πάντων, Ο,ΤΙ και να ’τανε εμάς μας νοιάζει που είπε κάποια ΑΚΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ πράγματα, που «βγαίνουνε» τώρα στην εποχή ΜΑΣ!!! Σε ένα χειρόγραφο της Μονής Κασταμονίτου του Αγίου Όρους βρεθήκανε κάποιες Προφητείες του. Πάμε λοιπόν να τις δούμε! Έχουμε λοιπόν και λέμε (αυτά είναι τα κεφάλαια των Προφητειών του):

 «Α. Θέλει γενεί ένας Βασιλεύς και αποθνήσκει. 

Β. Ένας Μέγας Αυθέντης θέλει ετοιμάσει δια τον εαυτόν του ένα αιματώδη λουτρόν.

 Γ. Ένας μεγαλύτερος μονάρχης θέλει λυπήσει κατά πολλά τον εαυτόν του. Δ. Σηκώνονται οι καταφρονεμένοι και αποκτούν δυνάμεις.

 Ε. Ο φθόνος δείκνυται από τον Χριστιανισμόν. 

ΣΤ. Δια 3 ημέρας θέλουσι φανεί εις τον Ουρανόν απερίγραπτοι κομήται και βρονταί. 

Ζ. Συμβαίνει φθορά δια ξηράς και δια θαλάσσης. 

Η. Εις τας 18 Μαρτίου θέλουν αυξήσει οι αιματώδεις πόλεμοι και νίκαι. 

Θ. Εις τας 8 Ιουλίου συμβαίνουν δύο ανήκουστοι πόλεμοι. 

Ι. Εις τας 12 Αυγούστου, ανυπόφορος ζέστη γενήσεται.

 ΙΑ. Εις τας 18 Δεκεμβρίου χάνεται το ήμισυ της Ανθρωπότητος. 

ΙΒ. Θέλει εκλεγεί ένας Βασιλεύς από το Ημπέριον». 

Ε λοιπόν… ΦΟΒΕΡΑ ΚΑΙ ΤΡΟΜΕΡΑ δεν είναι ΟΛΑ τα παραπάνω;;; Ο Άγιος Κωνστάντιος ο Ρώσος, είναι ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΟ αυτό, μας περιγράφει έναν απίστευτο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ, όπου και θα χαθεί το… ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ!!! 

Μας περιγράφει δλδ. τον ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝΑ!!! Και να τι λέει σ’ ένα σημείο το προφητικό κείμενο του Κωνστάντιου του Ρώσου: 

«Δις τρισάριθμος χιλιαντάδος νόει, όταν τέρμα φέρωσιν, συν έβδομον αιώνα, ξανθόν γένος ορμήται πρός Βυζάντιον τάχα προς γενής ανακτόρων δειχθήση. Ώδε Πύλη θρήνησον επ’ άκρα νέμων, στέφος γαρ εν σοί, το στέφος όταν άρη, προς ύψος ήξω την πατηθείσαν χάριν, εφευροί μοι και κόψατε και τέλος αλαζόνας. Οπηνίκα μεν εις Άδην τρέχειν πάντας τοις εν τάφοις σπεύδοντας έξω, των δυσσεβών συστήματα κόπτετε ξίφος. Φευ σοι Πελοπόννησος πολεμηθήση, ούχ ως ξένος κίνδυνος, αλλ’ οικείως, πλείστα κόλα μένουσιν εν εξαμίλει. Γότθου συριγμός υιόν της Άγαρ φεύμα, όγε τρισαθλιόματος ύδατος του αλφαίως, ω των συμφορών τής νήσου τής Ελλάδος! μάλλον και τα πρώτιστα πάση τη κτίσει».

 ΣΧΟΛΙΑ ΣΟΝΙΑΣ: 1. ΟΛΑ αυτά που λέει ο Κωνστάντιος ο Ρώσος στην Προφητεία του είναι ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΤΟΣ! Για το… 2014 μήπως; Πάντως, ΟΛΑ μα ΟΛΑ αρχίζουνε και τελειώνουνε μέσα στην ΙΔΙΑ χρονιά! Άρα ο Γενικός Πόλεμος-Αρμαγεδδώνας θα αρχίσει και θα τελειώσει… ΦΕΤΟΣ!!! Δλδ. (θέλω να πω) την ίδια χρονιά θα αρχίσει και την ίδια θα τελειώσει… 2. Οι Ημερομηνίες που γράφει ο Κωνστάντιος ο Ρώσος (αυτό ΠΡΕΠΕΙ να το πούμε!) ΔΕΝ είναι με το σημερινό Ημερολόγιο, δλδ. το Παπικό, αλλά με το ΓΝΗΣΙΟ Ορθόδοξο Χριστιανικό!!! Και άρα πάει 13 μέρες «πίσω»… Π.χ. εκεί που λέει «18 Μαρτίου», να διαβαστεί «31 Μαρτίου» κτλ. κτλ. κτλ.! 3. Μιλάει εκεί πέρα στην αρχή για κάτι Ηγέτες του κόσμου κτλ. κτλ. ΣΙΓΟΥΡΑ αυτά θα συμβούνε! Μήπως… μας λέει για ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ κάποιου ή κάποιων από αυτούς;;; Ποιου; Του… Ομπάμα; Του… Πούτιν; Της… Μέρκελ; Του… Ερντογάν; Του… Άσαντ; Και ΤΟΣΩΝ άλλων!… 4. «Σηκώνονται οι καταφρονεμένοι» κτλ. κτλ. λέει ο Κωνστάντιος!!! Δλδ. ΘΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΝΕ οι Λαοί κατά των τυράννων τους, των ΕΒΡΑΙΩΝ τραπεζιτών, και… τότε θα γίνει ΤΗΣ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗΣ ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΤΟ ΚΙΓΚΛΙΔΩΜΑ!!!!!! Ή, για να το πω… πιο λαϊκά: ΘΑ ΚΑΕΙ ΤΟ ΠΕΛΕΚΟΥΔΙ!!! 5. Μιλάει και για το ΜΙΣΟΣ που μας έχουνε ΕΜΑΣ τους Χριστιανούς Ορθόδοξους οι «χριστιανοί» (τάχα μου…) της Δύσης!!! Τι άλλο να πω εγώ εδώ πέρα;… 6. Λέει και για ΠΑΡΑΞΕΝΑ αστρικά φαινόμενα που θα γίνουνε, για φθορές σε ξηρά και θάλασσα, δλδ. σεισμούς, τσουνάμια και άλλα ΠΟΛΛΑ τέτοια!… 7. Λέει ΚΑΙ για ανυπόφορη ζέστη, που ΜΑΛΛΟΝ (για να μην πω: ΣΙΓΟΥΡΑ!) θα γίνει από την Ηλιακή Καταιγίδα που αναμένουνε στην NASA να γίνει… ΦΕΤΟΣ, δλδ. το καλοκαίρι του 2014!!! 8. Μιλάει και για… ΔΙΔΥΜΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ (!!!), «δύο ανήκουστοι πόλεμοι» (έτσι λέει), εννοώντας μάλλον πως το παγκόσμιο «ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ» θα γίνει σε δύο βασικά μέτωπα… Ένα μάλλον εδώ πέρα στην Ευρώπη, Μεσόγειο, Μέση Ανατολή κτλ. κτλ., όπου θα χτυπιόμαστε ΕΜΕΙΣ οι Ορθόδοξοι με επικεφαλής τους Ρώσους κατά των μόγγολων και των σιωνιστών!!! Και το άλλο πιθανότατα στην Άπω Ανατολή, Ειρηνικό, Ινδονησία κτλ. κτλ., όπου θα «τρώγονται» οι Κινέζοι με τους αμερικάνους (σιωνιστές)!… 9. Λέει πως… στις 18 Δεκεμβρίου (31 Δεκεμβρίου με το Παλιό Ημερολόγιο!) ΘΑ ΧΑΘΕΙ Η ΜΙΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ!!! Φυσικά αυτό θα γίνει με ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΟΠΛΑ, αλλά ίσως και με κάποια ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ που θα αποδεκατίσει σαν τις μύγες τον ανθρώπινο πληθυσμό!!! Αυτό θα πει ΑΡΜΑΓΕΔΩΝ!!!!!! 10. Τέλος, λέει, πως θα εκλεγεί ένας Βασιλεύς από το Ημπέριον! Τι είναι πάλι αυτό το Ημπέριον; Οι ερμηνευτές θέλουνε να είναι ένα μέρος της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ!!! Νησί, χωριό, βουνό; Θα δούμε! Πάντως… ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΜΑΣ!!! Ο ΗΓΕΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ!!! Που, φυσικά, θα ελευθερώσει ΟΛΕΣ τις Σκλάβες Πατρίδες ΜΑΣ και θα κυβερνήσει στην Κωνσταντινούπολη, την Πρωτεύουσα της Ελλάδας!!! ΑΜΗΝ!!! 

Σόνια Μαυρίδου

-

Φόρος και στα παράθυρα…«αλλά δεν θα προλάβουν»…

Οι αλλαγές του φόρου ακίνητης περιουσίας είναι εξωφρενικές και ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες των φυλακών για τους έλληνες πολίτες που δεν μπορούν πλέον να πληρώσουν περισσότερα (το έχει ομολογήσει και ο ίδιος ο φερόμενος ως πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς), οι οποίοι καλούνται είτε να πληρώσουν το ΦΑΠ εικοσαπλάσιο, είτε να οδηγηθούν σε κελί κάποιας φυλακής...

Ο νέος (τονίζουμε 20πλάσιος σε σχέση με φέτος) ΦΑΠ, θα έχει διαφορετική φορολογία για τα σπίτια αναλόγως του προσανατολισμού τους (βορρά, νότο, δύση ή ανατολή), ενώ θα έχουν διαφορετική επιπρόσθετη φορολόγηση αναλόγως και του πλήθους των παραθύρων που διαθέτουν!

Έτσι, αναγκαστικά, θυμόμαστε τα λόγια του Πατροκοσμά του Διδάχου (Κοσμά του Αιτωλού), ο οποίος είχε πει μεταξύ άλλων: 

«Θα σας βάλουν δυσβάσταχτο φόρο, θα φορολογήσουν τα παράθυρα…» και συμπλήρωσε λέγοντας «αλλά δεν θα προλάβουν»… 

Βέβαια, ο κατά πολύ μεταγενέστερός του και ιδιαίτερα γνωστός αγιορίτης μοναχός Γέροντας Παΐσιος, μας είχε προειδοποιήσει λέγοντάς μας:  

«Θα έχετε κυβέρνηση και θα είναι σαν να μην έχετε…» 

Κι έτσι σκεφτόμαστε τη σημερινή ανύπαρκτη κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος εκτελώντας εντολές της τρόικα βυθίζει τη χώρα στην εξαθλίωση, την οδηγεί στο χάος, αλλά και με τις ενέργειές του επιβεβαιώνει τα λόγια αστέρων της σύγχρονης Ορθοδοξίας, οι οποίοι είχαν προειδοποιήσει για τα επερχόμενα, αλλά και την "ποιότητα" των ελληνόφωνων εθελόδουλων (λαθρο)κυβερνώντων εξυπηρετητών ξένων συμφερόντων.

Εις αναμονή, λοιπόν, των εξελίξεων, ας καταγράφουμε τα γεγονότα και ας ετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα. Γιατί, μόνο τα χειρότερα μπορούν να εξασφαλίσουν αυτοί που σήμερα προσποιούνται ότι κυβερνούν, ενώ στην πραγματικότητα είναι οικονομικοί και εθνικοί δολοφόνοι… Όσο για το περίφημο sucess story του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, προφανώς η επιτυχία αφορά την ολοκλήρωση του εγχειρήματος καταστροφής της Ελλάδας.

Και το δίλημμα που προβάλλει σε όλους μας είναι:  

Να χτίσουμε τα παράθυρά μας ή να χτίσουμε φυλακές για τους δημίους μας;

Παναγιωτίδης Απόστολος

Θα έρθει ξαφνικά… Έτος 2014;Πατροκοσμάς: Γενικός Πόλεμος μετά από διπλή Πασχαλιά και διπλό καλοκαίρι

Γράφει ο δρ. Ησαΐας Κωνσταντινίδης

Ο πατροκοσμάς ο Αιτωλός, ο μέγας αυτός Άγιος της πίστης μας, ο γίγαντας εθνομάρτυρας του νεότερου ελληνισμού, μίλησε στους υπόδουλους τότε Ρωμηούς τη γλώσσα την προορατική. «Είδε» βαθιά μέσα στον μέλλοντα χρόνο όχι μόνο τα επερχόμενα για την εποχή του γεγονότα που θα οδηγούσαν στην απελευθέρωση του γένους, αλλά και τα συμβάντα που χαρακτηρίζουν την δική μας εποχή!

Περίπου 250 χρόνια από τον καιρό που έζησε και έδρασε ο πατροκοσμάς,, τα περισσότερα από όσα προείδε τα έχουμε ήδη ζήσει ή… κοντεύουμε να τα ζήσουμε…! (σημ.: Για τα όσα εκπληκτικά είπε και έκανε ο Άγιος Κοσμάς, βλέπε και το έργο του Ησαΐα Κωνσταντινίδη «Ο Πατροκοσμάς για τους έσχατους καιρούς», εκδόσεις «Ελεύθερη Ώρα», Αθήνα 2012).

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι οι καιροί που ζούμε είναι αποκαλυπτικοί και, ίσως, εσχατολογικοί. Ο Πατροκοσμάς είπε: «Στην Πόλη θα χυθεί αίμα που τριχρονίτικο δαμάλι θα πλεύσει»! Επίσης είπε: «Θα συμβεί όταν θα πέσουν δύο Πασχαλιές και δύο καλοκαίρια μαζί»…! Και, τέλος, είπε ακόμη: «Μετά τον γενικό πόλεμο θα ζήσει ο λύκος με το αρνί»…

Αυτές οι τρεις προφητείες είναι άμεσα συνδεόμενες μεταξύ τους. Ιδιαίτερα δε, κατά μερικούς ερευνητές, αρμόζουν πάρα πολύ στα όσα δραματικά βιώνει τις ώρες αυτές η ανθρωπότητα και, κυρίως, η περιοχή μας. Έχουμε πολλές φορές αναφερθεί σε άρθρα μας για το πώς ολόκληρη η ενδιάμεση περιοχή της Ευρασίας «φλέγεται» απ’ άκρο σ’ άκρο: «Αραβική άνοιξη», «κρίση χρέους», της νότιας Ευρώπης, εμφύλιος σπαραγμός στην Τουρκία και στη μέση… Ελλάδα και Κύπρος στο «μάτι του κυκλώνα»!

Κάποτε ο Πατροκοσμάς τριγυρνούσε στα χωριά της Στερεάς Ελλάδας, στο πλαίσιο μιας εκ των θρυλικών περιοδειών του. Εκεί μόρφωνε τα πλήθη, αλλά και ξεσήκωνε τον ελληνισμό για εθνική λευτεριά και πίστη. Σε ένα χωριό λοιπόν της ορεινής Φωκίδας, το χωριό Δάφνος, στάθηκε μπροστά στους Έλληνες και είπε τη γνωστή «κωδική» του φράση (με την οποία αφύπνιζε το υποσυνείδητο των σκλαβωμένων ραγιάδων): «Το ποθούμενο θα γίνει όταν έρθουν δύο καλοκαίρια και δύο Πασχαλιές μαζί»!

Φράση ιδιαίτερα βαθύτατου συμβολισμού και σημασίας, που ιστορικά δικαιώθηκε.

Κάποιος όμως χωρικός τον ρώτησε να εξηγήσει περαιτέρω, τι εννοεί ο Πατροκοσμάς με αυτά του τα αινιγματικά λεγόμενα. Και συμπλήρωσε τότε ο Άγιος: «Θα έρθουν δύο χρονιές, η μία πίσω από την άλλη, που τα ξεροπάλουκα του Μάρτη θα μείνουν στη θέση τους και το γιόμα του φεγγαριού θα κάνει τους παπικούς να γιορτάσουν το Πάσχα αντάμα με το δικό μας! Γράψτε το, για να το βάλουν σημάδι τα τρισεγγόνια σας και να ξεύρουν πότε σιμώνουν τούτα που σας λέγω»…

Ήδη,. Πριν από μερικά χρόνια, σε σχετικό κείμενό μας, γράψαμε ότι η χρονιά εκείνη με τις μεγαλύτερες πιθανότητες να συμπέσουν δύο Πασχαλιές και δύο καλοκαίρια, είναι το… έτος 2014! Δηλαδή φέτος!!!

Στο βιβλίο μας «Ο Πατροκοσμάς για τους έσχατους καιρούς» (σ.69) διαβάζουμε και τα εξής ενδιαφέροντα: «Η περιβόητη προφητεία του, ότι δηλαδή «το ποθούμενο θα έρθει όταν έρθουν δύο καλοκαίρια και δύο Πασχαλιές μαζί», πέφτει το έτος 2014! Γιατί, Διότι τη χρονιά εκείνη συμπίπτει το Πάσχα Ορθόδοξων και Καθολικών (20 Απριλίου), ενώ ήδη από τώρα εδικοί επιστήμονες (μετεωρολόγοι) κάνουν αναφορές ότι την ίδια χρονιά θα έχουμε γενική λειψυδρία και φοβερή ζέστη, με υπερβολικά υψηλές θερμοκρασίας, άρα δεν θα γνωρίσουμε καθόλου χειμώνα (θα συμπέσουν δηλαδή δύο καλοκαίρια μαζί…)».

Αυτά γράφαμε πριν από λίγα χρόνια. Ιδού τώρα τι λένε οι επιστήμονες. Ως γνωστόν, πριν από μερικές μόνο ημέρες, είχαμε τα γνωστά φοβερά φαινόμενα με την κακοκαιρία σε Μεγάλη Βρετανία και ΗΠΑ, που προκάλεσαν απίστευτες καταστροφές. Ερευνητές μακροχρόνιων προβλέψεων θεωρούν ότι αμέσως μετά από ανάλογα καιρικά φαινόμενα ακολουθεί απίστευτος καύσωνας! Έτσι, δεν αποκλείεται να έχουμε το περίφημο «διπλό καλοκαίρι» από τα μέσα του μήνα Μαρτίου, εφόσον για τότε προσδιορίζουν οι μετεωρολόγοι την εμφάνιση αυτών των πολύ υψηλών θερμοκρασιών…

Θα έχουμε, λοιπόν, σύμφωνα με αυτές τις ενδείξεις, εντός του 2014 (σε μερικές μόνο εβδομάδες από σήμερα) τόσο τη «διπλή Πασχαλιά» όσο και το «διπλό καλοκαίρι»…

Μετά όμως τι; Θα ακολουθήσει άραγε ο γενικός πόλεμος, για τον οποίο κάνει λόγο ο Πατροκοσμάς;

Ως γνωστόν, αυτός ο πόλεμος ταυτίζεται ήδη από τους περισσότερους μελετητές με τον Γ’ Παγκόσμιο πόλεμο, που θα είναι μετά βεβαιότητας (λόγω των υπερσύγχρονων προηγμένων οπλικών τεχνολογιών) ο πλέον καταστροφικός όλων των εποχών για την ανθρωπότητα! Μάλιστα, εάν όντως «πιαστεί από πάνω» (ρήση κι αυτή του Πατροκοσμά…), δηλαδή από την Ουκρανία, τότε… πολλά είναι τα δεινά που μας περιμένουν!

Ο Πατροκοσμάς είπε επίσης: «Θα έρθει ξεφνικά»! Και, πράγματι, όλα θα γίνουν ξαφνικά!... Είναι θέμα χρόνου πια το αποκορύφωμα της έντασης και της τραγωδίας που μαστίζει σήμερα τον πλανήτη, με όλα αυτά τα φοβερά και τρομερά που διαδραματίζονται στη χώρα μας και στον κόσμο όλο…

Πολλοί αναμένουν με αγωνία τον ψηφιακό αντίχριστο, το θηρίο της Νέας Εποχής, που θα στήσει την ηλεκτρονική του δικτατορία επί του κόσμου τούτου. Οι άθλιοι πολιτικάντηδες που βλέπουμε, όπως είναι π.χ. στην Ελλάδα το δίδυμο «χοντρού» (Βουβουζέλου) και «λιγνού» (Σαμαρά), δεν είναι παρά άβουλα όργανα στα χέρια σκοτεινών δυνάμεων, βρωμερές μαριονέτες που κουνούν εκ του παρασκηνίου άδηλα αφεντικά, με σκοπό την υποδούλωση των ανθρώπων και την απώλεια των ψυχών μας!...

Όχι μόνο σε «λύση» δεν θα οδηγήσουν ποτέ την Ελλάδα οι σαμαρο-βουβουζέλοι, αλλά συνειδητά αποκοιμίζουν τα «πρόβατα» (Ελληνικό λαό), προκειμένου να τα οδηγήσουν σύντομα σε απίστευτη σφαγή – γενοκτονία!

Οι μεγάλες εξελίξεις ήδη γίνονται γύρω μας. Συμβαίνουν πραγματικά «σημεία και τέρατα»! Κα οι Έλληνες αντί να αφυπνισθούν και να σηκώσουν ανάστημα έναντι των διεθνών τοκογλύφων και των εδώ υπηρετών τους (όπως π.χ. ο Άδωνης Γεωργιάδης), αναρωτιούνται ακόμα εάν… υπάρχει «πρωτογενές πλεόνασμα»(!) ή εάν μέχρι το 2016,που θα γίνουν οι εκλογές(!), θα έχουμε δει το «φως» στην άκρη του «τούνελ»…!

«Πρωτογενές πλεόνασμα» υπάρχει σίγουρα, αλλά μόνο στην βλακεία όλων εκείνων που ανέχονται ακόμη τον Αντώνη Σαμαρά! Και όσο για το «φως» στην άκρη του «τούνελ», δεν είναι παρά η «λάμψη» που κάνουν οι φωτιές της κόλασης, την οποία ετοιμάζουν για τον ελληνισμό οι προδότες σαμαρο-βουβουζέλοι!!!

Πηγή εφημ. «Ελεύθερη Ώρα»

Σοβαρή προειδοποίηση για διάλυση της Τουρκίας

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου

Ο Ερντογάν επανήλθε στο (προεκλογικά συσπειρωτικό για το ισλαμικό του ποίμνιο) αίτημα της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Κάτι που αποτελεί κορυφαία πρόκληση όχι μόνον για τους απανταχού ορθοδόξους, αλλά για ολόκληρο τον χριστιανισμό.

Η επιθυμία του τούρκου πρωθυπουργοί προκύπτει από τη νέο-οθωμανική του φαντασίωση, αλλά εκδηλώνεται τη στιγμή που έχει απολέσει τα εσωτερικά και εξωτερικά του ερείσματα, έχει συγκρουσθεί με τον μέντορά του Γκιουλέν, τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και την Ευρώπη.

Ταυτόχρονα, εξερέθισε και την Ρωσία, αποπειρώμενος να εμφανισθεί ως προστάτης των τουρκόφωνων της Κριμαίας.

Πιο σώφρονες Τούρκοι συνειδητοποιούν ότι η συνολικότερη ανάφλεξη της Ανατολικής Μεσογείου, που επεκτείνεται τώρα βορείως του Ευξείνου Πόντου, μάλλον εγκυμονεί θανάσιμους κινδύνους παρά ευκαιρίες για την πολιτικά και οικονομικά αποσταθεροποιημένη Τουρκία.

Χαρακτηριστικά τα όσα γράφει κάποιος όχι ευφάνταστος συνωμοσιολόγος, επηρεασμένος από τις προφητείες του μοναχού Παϊσίου, αλλά ο ίδιος ο Χαλίλ Ιναλτζίκ, κορυφαίος τούρκος ιστορικός, συγγραφέας και παλιότερα πρόεδρος της Διεθνούς Ενώσεως Ιστορικών (προσωπική σημείωση: το εξαιρετικό, αντικειμενικό και τεκμηριωμένο έργο του για την ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μου παρέσχε επιχειρήματα για την ανασκευή των μύθων και των στερεοτύπων που προβάλλουν διάφοροι σύγχρονοι Έλληνες εθνομηδενιστές ιστορικοί και πανεπιστημιακοί. Ο Ιναλτζίκ δεν προσπάθησε να ωραιοποιήσει την τραγωδία του παιδομαζώματος, ούτε να εμφανίσει το οθωμανικό κράτος ως επί της γης παράδεισο, όπως διάφοροι καθηγητές ελληνικών πανεπιστημίων, βλ. το βιβλίο μου «Το ζήτημα του Πατριωτισμού», από τις εκδόσεις Παπαζήση, όπου υπάρχει και εκτενής συμπεριφορά μου στον Ιναλτζίκ).

Όπως, λοιπόν, αναφέρει σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Ιναλτζίκ στην τουρκική εφημερίδα Milligazet, «η προώθηση των ρώσων στην Κριμαία είναι «το πρώτο σημαντικό βήμα για την αναμενόμενη κάθοδο και κατάληψη από τους ρώσους του Βοσπόρου και στη συνέχεια των στενών του Ελλησπόντου».

Τα γεγονότα που συμβαίνουν σήμερα αποτελούν, σύμφωνα με τον Ιναλτζίκ, την «αρχή της νέας καθόδου των ρώσων προς νότον, υλοποιώντας την παλαιά ροπή της Ρωσίας να προωθηθεί νότια και να καταστεί κυρίαρχος της Κωνσταντινούπολης και του Βοσπόρου και στη συνέχεια των στενών του Ελλησπόντου, ελέγχοντας έτσι τις διόδους προς μία υπό ρωσική κυριαρχία Μαύρη Θάλασσα».

Ο Ιναλτζίκ θεωρεί ότι η ουκρανική κρίση έχει ως βασικό στόχο την ίδια την Τουρκία, την παρουσία της στον Εύξεινο Πόντο και την τουρκική κυριαρχία στα Δαρδανέλια και στον Βόσπορο.

Βασικός στόχος των ρώσων, σύμφωνα με τον Ιναλτζίκ, είναι η Κωνσταντινούπολη και ο Βόσπορος, παλαιό όνειρό τους από την εποχή των Τσάρων.

Αφού κάνει μία αναδρομή στους πολέμους των Τατάρων με τους Ρώσους, ο Ιναλτζίκ επισημαίνει ότι με την επικράτηση των ρώσων στην Κριμαία το τελευταίο ανάχωμα των τουρκογενών, δηλαδή οι Τάταροι, καταρρέει, ανοίγοντας τον δρόμο της Ρωσίας προς το νότο, δηλαδή προς την Κωνσταντινούπολη.

Παράλληλα ο Ιναλτζίκ επισημαίνει τον μεγάλο κίνδυνο για την Κωνσταντινούπολη από το σχηματισμό της λεγόμενης Ευρασιατικής Ένωσης, στην οποία κυριαρχεί η Ρωσία και στην οποία μετέχουν ενεργά πολλές χώρες της κεντρικής Ασίας, που στηρίζουν την κάθοδο των ρώσων προς τα νότια και κυρίως προς την Κωνσταντινούπολη.

Ο στόχος των ρώσων, όπως υποστηρίζει ο τούρκος ιστορικός, είναι η δημιουργία μίας μεγάλης επικράτειας από την Πολωνία μέχρι τον ειρηνικό Ωκεανό, στα όρια της διαλυθείσας το 1991 Σοβιετικής Ένωσης.

Η συμμετοχή στην Ευρασιατική Ένωση τουρκογενών χωρών, όπως το Ουζμπεκιστάν, το Κιργιστάν και κυρίως το Καζακστάν, δείχνει πως η προσπάθεια που είχε αναπτύξει παλαιότερα η Τουρκία να συνδεθεί στρατηγικά με αυτές τις χώρες, έχει αποτύχει πλήρως.

Έτσι, λοιπόν, αναφέρει ο Ιναλτζίκ, ο μεγάλος κίνδυνος για την Τουρκία σήμερα είναι η Ρωσία να μην σταματήσει στην Κριμαία και να προχωρήσει προς τα νότια, σύμφωνα με το ρωσικό στρατηγικό σχέδιο και με την ουσιαστική βοήθεια της Ευρασιατικής Ένωσης, για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης και την αναβίωση της Ανατολικής Αυτοκρατορίας, αυτή τη φορά υπό την προστασία του ρωσικού γένους.

Ο τούρκος ιστορικός κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη χώρα του, θεωρώντας πως η ουκρανική κρίση θα έχει ως μεγαλύτερο θύμα την Τουρκία, που σήμερα σπαράσσεται από έντονες εσωτερικές και διασπαστικές διαμάχες που κλυδωνίζουν το ίδιο το οικοδόμημα της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Οι εξελίξεις μάλιστα πιθανόν να είναι ραγδαίες και θα εκτυλιχθούν μέσα στο 2014, χρονιά εξαιρετικά κρίσιμη, κατά την οποία η Τουρκία θα απειληθεί με πλήρη διάσπαση και διαμελισμό.

Ο Ιναλτζίκ ασφαλώς αντιλαμβάνεται αυτά που δεν αντιλαμβάνεται η τουρκική πολιτική ηγεσία. Η πλήρης γεωπολιτική απομόνωση της Τουρκίας και η ευθεία σύγκρουσή της με τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της Ρωσίας ταυτόχρονα, θα την οδηγήσουν τουλάχιστον σε γεωπολιτική αποδυνάμωση και πιθανώς διάσπαση.

Αλλά η ίδια η Τουρκία, βλέποντας τον εαυτό της μέσα από τις νέο-οθωμανικές διόπτρες ως παγκόσμια δύναμη (ενώ δεν είναι), υπερτιμώντας τον εαυτό της και υποτιμώντας τους αντιπάλους και συμμάχους της, προκαλεί η ίδια τον θανάσιμο κίνδυνο για τον εαυτό της.

Η Ελλάδα είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει μία μείζονα γεωπολιτική «μαύρη τρύπα» στα ανατολικά της σύνορα;

Πηγή Kontra News

Επαληθεύεται η τουρκική «προφητεία» για κάθοδο των Ρώσων!

Του Μελέτη Μελετόπουλου

Σε αυτή τη στήλη, δημοσιεύσαμε τη σοβαρή προειδοποίηση του κορυφαίου τούρκου ιστορικού, Χαλίλ Ίναλτζικ, για τον σοβαρό κίνδυνο που διατρέχει η Τουρκία από την προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία.

Ο Ίναλτζικ την θεωρεί ως «το πρώτο σημαντικό βήμα για την αναμενόμενη κάθοδο και κατάληψη από τους Ρώσους του Βοσπόρου και στη συνέχεια των στενών του Ελλησπόντου» και την «αρχή της νέας καθόδου των Ρώσων προς νότον, υλοποιώντας την παλαιά ροπή της Ρωσίας να προωθηθεί νότια και να καταστεί κυρίαρχος της Κωνσταντινούπολης και του Βοσπόρου και στη συνέχεια των στενών του Ελλησπόντου, ελέγχοντας έτσι τις διόδους προς μία υπό ρωσική κυριαρχία Μαύρη Θάλασσα».

Πριν αλέκτωρ φωνήσει, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Λαβρόφ, κατηγόρησε την Τουρκία ότι, αποδεχόμενη την παρατεταμένη παρουσία του Αμερικανικού Στόλου στη Μαύρη Θάλασσα, ουσιαστικά παραβιάζει τις διατάξεις της Συνθήκης του Montreux για το καθεστώς των Στενών του Βοσπόρου. Ουσιαστικά, ο Λαβρόφ έθεσε θέμα ελέγχου των Στενών, δηλαδή άνοιξε το θέμα της κυριαρχίας της Τουρκίας στα Δαρδανέλλια.

Αυτό, βεβαίως, δεν θα αποτελούσε μείζονα κίνδυνο για την Τουρκία, αν διέθετε –όπως κατά τον Ψυχρό Πόλεμο- την υποστήριξη της Δύσης, και εν προκειμένω των ΗΠΑ. Αλλά και εκεί η Τουρκία, με την αλαζονική της συμπεριφορά και τις γεωπολιτικές υπερβάσεις της, τα έκανε κυριολεκτικώς θάλασσα.

Ο κορυφαίος αμερικανός δημοσιογράφους Σέιμουρ Χερς αποκάλυψε ότι πίσω από την επίθεση με χημικά ανταρτών στην Συρία υποκρυπτόταν η Τουρκία, που ήθελε με αυτόν τον τρόπο να σύρει τις ΗΠΑ σε εισβολή στη Συρία!

Επίσης, αναφέρει επεισόδιο που έλαβε χώρα στις 16 Μαΐου του 2013, όταν ο Ταγίπ Ερντογάν επισκέφθηκε επίσημα τις ΗΠΑ με στόχο να πείσει τον Ομπάμα να παρέμβει στη Συρία. Σε γεύμα εργασίας στον Λευκό Οίκο, στο οποίο ο Ερντογάν προσήλθε συνοδευόμενος από τον υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου και τον αρχηγό της μυστικής τουρκικής υπηρεσίας (ΜΙΤ), Χακάν Φιντάν, δημιουργήθηκε, σύμφωνα με τον επιφανή δημοσιογράφο, «θερμό επεισόδιο», όταν ο Ομπάμα έμεινε απαθής στις αιτιάσεις του Ερντογάν εναντίον της Συρίας και στις προτροπές του προς τον Ομπάμα να παρέμβει.

Ο Ερντογάν εξεμάνη και μάλιστα κούνησε το δάχτυλο στον αμερικανό Πρόεδρο(!) λέγοντας:

«Μα αυτοί πέρασαν την κόκκινη γραμμή που εσύ ο ίδιος έθεσες»!

Τότε ο Ομπάμα, δείχνοντας τον Φιντάν, κατακεραύνωσε τους προσκαλεσμένους του:

«Γνωρίζουμε τα παιχνίδια σας με τους Σύρους εξτρεμιστές»!

Ακολούθησε αγεφύρωτο ρήγμα στη σχέση Ομπάμα – Ερντογάν και ψυχρότης που διαρκεί μέχρι σήμερα.

Ο τρίτος παράγων με τον οποίο η Τουρκία έχει έρθει σε πλήρη ρήξη, είναι το Ισραήλ. Φυσικά, το Ισραήλ δεν είναι απλά ένας ισχυρός γεωπολιτικός παίκτης στο χώρο της Εγγύς Ανατολής, αλλά και μία ισχυρή παγκόσμια δύναμη, που ελέγχει σημαντικό μέρος της παγκόσμιας οικονομίας και των μέσων ενημέρωσης.

Τέλος, η Τουρκία έχει, με την αντιβαίνουσα τους κανόνες του διεθνούς δικαίου συμπεριφορά της, προκαλέσει το «πάγωμα» της ενταξιακής της διαδικασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που θα ήταν ένα διπλωματικό «σωσίβιο» σε κατάσταση ανάγκης.

Δεδομένων δε και των κάκιστων σχέσεων της Τουρκίας με όλους τους γείτονές της (Ελλάδα, Κύπρος, Συρία, Ιρακινό Κουρδιστάν, Αρμενία), αντιλαμβάνεται κανείς την ακραία απομόνωση στην οποία η χώρα αυτή έχει περιέλθει και το πόσο θα έπρεπε να επαγρυπνεί το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών (και όχι μόνο αυτό)…

Πηγή εφημ. «KontraNews»

Ο Ντοστογιέφσκι για τον σοσιαλισμό

The Soul of East / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Ο φιλόσοφος Nikolai Onufriyevich Lossky (1870-1965) μας δίνει μια λεπτή ανάλυση των σύνθετων απόψεων του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι* για το σοσιαλισμό. Ενώ ο Ντοστογιέφσκι υποστήριζε τις οικονομικές ρυθμίσεις για τους εργαζόμενους και την αγροτιά, ταυτόχρονα απέρριπτε κατηγορηματικά την αθεΐα και τον υλισμό που στήριζαν τόσα πολλά σοσιαλιστικά ιδεώδη. Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας ήταν ένας αληθινός προφήτης, που «έβλεπε» την πείνα, τον κανιβαλισμό και τους θανάτους των 100 εκατομμυρίων ανθρώπων που θα χαρακτηρίζουν τον κομμουνισμό του εικοστού αιώνα. Ας σημειωθεί ότι οι υποστηρικτές αυτού του «πειράματος» ήταν οι δυνάμεις του διεθνούς κεφαλαίου, η ίδια φιλελεύθερη ολιγαρχία που ελέγχει τη Δύση σήμερα.[Μεταφράστηκε από τον Mark Hackard].

«Ποτέ δεν μπορούσα να καταλάβω την έννοια», λέει ο Ντοστογιέφσκι, «ότι μόνο το ένα δέκατο των ανθρώπων θα πρέπει να επιτύχει υψηλότερη ανάπτυξη, και τα υπόλοιπα εννέα-δέκατα πρέπει να χρησιμεύουν μόνο ως μέσο και υλικό για την επίτευξη αυτού του στόχου, ενώ οι ίδιοι θα παραμένουν στο σκοτάδι. Δεν θέλω να σκέφτομαι και να ζω με κανέναν άλλο τρόπο, παρά με την πίστη ότι τα ενενήντα εκατομμύρια Ρώσοι μας (ή και περισσότεροι που θα γεννηθούν) κάποια μέρα όλοι θα εκπαιδευτούν, θα εξανθρωπιστούν και θα ευτυχίσουν». (Ημερολόγιο ενός συγγραφέα, 1876). Στα σημειωματάρια του Ντοστογιέφσκι, η σκέψη για αυτούς τους δυστυχισμένους – τα εννέα δέκατα της ανθρωπότητας, επαναλαμβάνεται πολλές φορές. Από τα νεανικά του χρόνια μέχρι το τέλος της ζωής του, ανησυχούσε για τα ζητήματα της κοινωνικής δικαιοσύνης, την ανάγκη της εξασφάλισης σε κάθε άτομο των μέσων για την ανάπτυξη μιας πνευματικής ζωής, την προστασία της αξιοπρέπειας του ανθρώπου και την άμυνα ενάντια στην αυθαίρετη διοίκηση.

Στα μυθιστορήματά του, ο Ντοστογιέφσκι μιλάει πολύ μέσα από μια ψυχή που πληγώθηκε από τα αδικήματα που προέκυψαν από την κοινωνική και οικονομική ανισότητα. Στο Ημερολόγιο ενός Συγγραφέα, γράφει πολλά για την σκληρή δύναμη του κεφαλαίου, για ένα προλεταριάτο εξαντλημένο από τη φτώχεια και την εργασία, κλπ. Ο Dolinin λέει ότι «Σαν ένας πραγματικός οπαδός του Τολστόι, ο Ντοστογιέφσκι ονειρεύεται την επίτευξη της αρμονίας στη γη μέσω της αγάπης», αλλά ο ίδιος «εγείρει την ταξική πάλη κάθε φορά, όταν αρχίζει να μιλά για το καταπιεσμένο παρελθόν και παρόν, στη Δύση και τη Ρωσία».

Το πιο ισχυρό κίνημα από τον δέκατο ένατο αιώνα μέχρι τις μέρες μας, αυτό που έχει προσπαθήσει να θεσπίσει την κοινωνική δικαιοσύνη σε πλήρη μέτρο, είναι ο σοσιαλισμός. Και η στάση του Ντοστογιέφσκι προς τον σοσιαλισμό θα είναι το αντικείμενο του κεφαλαίου μας. Ο ίδιος ο Ντοστογιέφσκι συμμετείχε στο σοσιαλιστικό κίνημα ως μέλος του Κύκλου Petrashevsky και γι’ αυτό παραλίγο να εκτελεστεί και υπέμεινε οκτώ χρόνια σκληρής εργασίας και εξορίας. Στο μέτρο που ο Ντοστογιέφσκι πνευματικά ωρίμασε, μέσα του αναπτύχθηκε ένα αυξανόμενο μίσος για αυτό το είδος του σοσιαλισμού που ήταν πιο διαδεδομένο από το δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα μέχρι τις μέρες μας, ένα μίσος συγκεκριμένα για τον επαναστατικό αθεϊστικό σοσιαλισμό που βασιζόταν σε μια υλιστική κοσμοθεωρία χωρίς ηθική και θρησκευτική βάση. Για τον Ντοστογιέφσκι η υψηλότερη τιμή ήταν το πρόσωπο και η ελεύθερη πνευματική του ανάπτυξη. Ωστόσο ο επαναστατικός σοσιαλισμός εστιάζει όλη του την προσοχή πάνω στα υλικά αγαθά και ούτε έχει σε εκτίμηση το μεμονωμένο άτομο, ούτε νοιάζεται για την ελευθερία της πνευματικής ζωής.

Στα γραπτά του Ντοστογιέφσκι, το πνευματικό μακιγιάζ των αστών και ο υλιστής σοσιαλιστής είναι ίδιοι και όμοιοι: και οι δύο θεωρούν άξια εκτίμησης πάνω απ’ όλα τα υλικά αγαθά. «Ο παρών σοσιαλισμός», γράφει ο Ντοστογιέφσκι, «στην Ευρώπη και εδώ στη Ρωσία, αφαιρεί τον Χριστό από παντού και ενδιαφέρεται κυρίως για το ψωμί, επικαλείται την επιστήμης και υποστηρίζει ότι η αιτία για όλες τις ανθρώπινες καταστροφές είναι μία - η φτώχεια, ο αγώνας για την επιβίωση». Αυτοί οι σοσιαλιστές, «όπως τους βλέπω, στην προσδοκία τους για μια μελλοντική διευθέτηση της κοινωνίας, χωρίς προσωπική περιουσία, αγαπούν τα χρήματα τρομερά εν τω μεταξύ και τα εκτιμούν ακόμη και ακραία, αλλά συγκεκριμένα σύμφωνα με την ιδέα με την οποία συνδέονται». (υπέροχο επιστολή του Ντοστογιέφσκι στον V.A. Alekseev για τους τρεις πειρασμούς που πρόσφερε ο διάβολος στο Χριστό, 7 Ιουνίου 1876, αριθ. 550)

Προηγουμένως υπήρχε μια ηθική διατύπωση του θέματος: «Υπήρχαν Fourierists (οπαδοί του Σάρλ Φουριέ, Γάλλου σοσιαλιστή φιλοσόφου και διανοητή, 1772 – 1837, ο οποίος ανέπτυξε μια μορφή ουτοπικού σοσιαλισμού) και Cabetists, (οπαδοί του Ετιέν Καμπέ, Γάλλου συγγραφέα και εκδότη, υπέρμαχου της σοσιαλιστικής μεταρρύθμισης, 1788 – 1856), επιχειρήματα και συζητήσεις πάνω σε διάφορα αρκετά εκλεπτυσμένα πράγματα. Αλλά τώρα οι ηγέτες του προλεταριάτου τα έχουν ήδη κάνει πέρα όλα αυτά» και ο αγώνας διέπεται από το σύνθημα, «Ote-toi de la que je m'y mette»(«Φύγε από εδώ, παίρνω εγώ τη θέση σου»). Κάθε μέσο λογίζεται αποδεκτό: οι ταχυδακτυλουργοί του υλιστικού σοσιαλισμού λένε ότι δεν τους θεωρούν, την αστική τάξη, ικανούς να γίνουν αδέλφια με το λαό, και ως εκ τούτου, απλά κινούνται εναντίον τους με βία, ενώ αρνιούνται απερίφραστα την αδελφότητα:

«Η αδελφότητα θα διαμορφωθεί από το προλεταριάτο αργότερα, και εσείς – είστε ένα δισεκατομμύριο ψυχές καταδικασμένες σε εξόντωση και τίποτα περισσότερο. Έχετε τελειώσει για χάρη της ευτυχίας της ανθρωπότητας». Άλλοι μεταξύ των ταχυδακτυλουργών ευθέως λένε ότι δεν χρειάζονται καμία αδελφότητα, ότι ο Χριστιανισμός είναι ανοησίες και ότι το μέλλον της ανθρωπότητας θα πρέπει να σχεδιαστεί σε επιστημονική βάση. (Ημερολόγιο ενός Συγγραφέα, Φεβρουάριος 1877).

Αν τα ηθικά θεμέλια της δομής της κοινωνίας απορριφθούν, τότε η κοινωνική ενότητα θα αποδειχθεί ανεπίτευκτη. «Πώς θα ενώσεις τους ανθρώπους», ρωτά ο Ντοστογιέφσκι, απαντώντας στον Gradovsky αναφερόμενος στο άρθρο του τελευταίου που περιέχει κριτική του συγγραφέα στην ομιλία του Πούσκιν, «για να φτάσεις τους αστικούς/πολιτικούς σου στόχους, αν δεν έχεις μια βάση πάνω σε μια μεγάλη και αρχική ηθική ιδέα;» Ο Ντοστογιέφσκι δείχνει ταυτόχρονα αυτή την αρχική μεγάλη ιδέα: όλες οι ηθικές αρχές, λέει, «βασίζονται στην ιδέα της επιδίωξης της προσωπικής απόλυτης αυτο-τελειότητας, στο ιδανικό, γιατί αυτό συγκρατεί τα πάντα εσωτερικά, όλες τις προσδοκίες και τους πόθους όλων, και αντλεί από εκεί όλα τα αστικά ιδανικά μας. Απλά προσπάθησε να ενώσεις τους ανθρώπους σε μια κοινωνία πολιτών με το μοναδικό σκοπό «να εξασφαλίσουμε τις κοιλιές μας». Δεν θα πάρεις τίποτα, αλλά μια ηθική φόρμουλα του τύπου “Chacun pour soi et Dieu pour tous” (Ο καθένας για τον εαυτό του και ο Θεός για όλους). Με μια τέτοια φόρμουλα, κανένα αστικό ίδρυμα δεν θα διαρκέσει πολύ». (Ημερολόγιο ενός συγγραφέα, Φεβρ. 1877). Αντίθετα, η μικρή φόρμουλα του Ντοστογιέφσκι συνθέτει όλη την ουσία της χριστιανικής κοσμοθεωρίας. Το χριστιανικό ιδεώδες της απόλυτης προσωπικής αυτο-τελειότητας οδηγεί στη Βασιλεία του Θεού, στην οποία κάθε μέλος αγαπά τον Θεό περισσότερο από τον εαυτό του και όλους τους ανθρώπους που δημιουργήθηκαν από το Θεό, κατ’ εικόνα Του.

Η συμπεριφορά είναι σωστή μόνο κατά το μέτρο που συνειδητά ή ενστικτωδώς καθοδηγείται από μια τέτοια αγάπη, με την οποία συνδέεται στενά η αγάπη για απρόσωπες απόλυτες αξίες – όπως είναι η αλήθεια, η ομορφιά, κλπ. Δεν είναι μόνο οι προσωπικές ατομικές σχέσεις, αλλά και οι κοινωνικοί δεσμοί, οποιαδήποτε κοινωνική ιεραρχία, και οποιαδήποτε κοινωνική υποταγή και η εντολή που εκτελείται με αγαθή συνείδηση, θα πρέπει να εν τέλει να αναβιβάζεται στο ιδεώδες του απόλυτου καλού κάτω από τον Θεό. Η έννοια αυτή αφελώς, αλλά ορθώς εκφράζεται από τον Ντοστογιέφσκι μέσω του “Captain Lebyadkin”, που απαντά αφού άκουσε τα επιχειρήματα των άθεων: «Αν δεν υπάρχει Θεός, τότε τι είδους καπετάνιος είμαι μετά από αυτό!» (από το βιβλίο του “Demons” «Δαίμονες»). Στη ρωσική φιλοσοφική λογοτεχνία, η σκέψη σχετικά με την θρησκευτική βάση της κοινωνικής ζωής είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη στο «Η Αιτιολόγηση του Καλού» του Vladimir Soloviev και στο βιβλίο του Σ. Φρανκ «Τα Πνευματικά Θεμέλια της Κοινωνίας».

Οι άθεοι σοσιαλιστές, αφού απέρριψαν την ιδέα του ανιδιοτελούς ηθικού καθήκοντος και λογάριασαν την ανάγκη για πλεονέκτημα και αυτοσυντήρηση ως μοναδικό κίνητρο συμπεριφοράς του ανθρώπου, την ίδια στιγμή απαιτούν ο πολίτης της κοινωνίας του μέλλοντος να παραιτηθεί από τα «δικαιώματα της ιδιοκτησίας, της οικογένειας και της ελευθερίας». Ο άνθρωπος μπορεί να σχεδιαστεί έτσι μόνο μέσα από τρομερή βία, και να τοποθετηθεί κάτω από φοβερά συστήματα κατασκοπείας και συνεχούς ελέγχου μιας από μια υπερ-δεσποτική εξουσία». (Ημερολόγιο ενός συγγραφέα, 1877). Σε μια κοινωνία που στερείται πνευματικών ιδανικών, οι άνθρωποι είναι τέτοιοι ώστε, «δώστους ψωμί, και θα γίνουν εχθροί ο ένας με τον άλλο από την πλήξη». (Γράμματα, αριθ. 550) «Ποτέ δεν θα είναι σε θέση να τα κατανείμουν μεταξύ τους», λέει ο Μέγας Ιεροεξεταστής, ακόμη και το ψωμί που αποκτήθηκε από αυτούς θα γίνει πέτρα στα χέρια τους.

Ο Ντοστογιέφσκι συγκρίνει το έργο της οικοδόμησης μιας κοινωνίας χωρίς ηθικό θεμέλιο, μια κοινωνία που βασίζεται μόνο στην επιστήμη και πάνω σε φανταστικά επιστημονικά αξιώματα, όπως ο «αγώνας για την ύπαρξη», με την κατασκευή του Πύργου της Βαβέλ. Στην προσπάθεια να σχεδιάσουν κάτι προς τις γραμμές μιας μυρμηγκοφωλιάς, οι άνθρωποι δεν θα δημιουργήσουν πλούτο, αλλά μάλλον θα φέρουν τέτοια καταστροφή ώστε να καταλήξουν σε κανιβαλισμό. (Νοέμβριος 1877) Στο ‘Demons’ ο Shigalev ανέπτυξε το πρόγραμμα για την μυρμηγκοφωλιά του. «Προχωρώντας από απεριόριστη ελευθερία, καταλήγω», λέει, «σε απεριόριστη δεσποτεία». Ο Pyotr Verkhovensky αναφέρει ότι «έχει κάθε μέλος της [μυστικής] κοινωνίας του, να παρακολουθεί ο ένας τον άλλον και είναι υποχρεωμένοι να ενημερώνουν». «Όλοι είναι σκλάβοι και στην δουλεία είναι ίσοι. Σε ακραίες περιπτώσεις, υπάρχει συκοφαντία και δολοφονία, αλλά κυρίως ισότητα».

Το έργο του Shigalev φαινόταν μια καρικατούρα που δημιουργήθηκε μέσω της αντιπάθειας του Ντοστογιέφσκι προς τον άθεο σοσιαλισμό. Τώρα, όμως, πρέπει να παραδεχτούμε ότι η Επανάσταση των Μπολσεβίκων θέσπισε το σύστημα Shigalev και μάλιστα πολύ πιθανό το ξεπέρασε. Στον μπολσεβίκικο σοσιαλισμό, η κατασκοπεία είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο που οι γονείς και τα παιδιά συχνά δεν εμπιστεύονταν ο ένας τον άλλο. Ο μπολσεβίκικος δεσποτισμός είναι πιο πολυδιάστατος και ευτελής από το δεσποτισμό ορισμένων Αφρικανών ηγεμόνων. Οι συκοφαντίες και οι δολοφονίες εφαρμόζονταν σε ευρύτερη κλίμακα. Δεν υπάρχει η παραμικρή ελευθερία της συνείδησης κάτω από τους Μπολσεβίκους (για έναν δάσκαλο δεν υπάρχει ούτε καν η ελευθερία της σιωπής σχετικά με θρησκευτικά ζητήματα), ούτε υπάρχει η ελευθερία της σκέψης, η ελευθερία της εκτύπωσης ή των νομικών εγγυήσεων της υπεράσπισης του ατόμου από αυθαίρετη διοίκηση. Η εκμετάλλευση των εργαζομένων από το κράτος εκτελείται σε βαθμό περισσότερο από ότι θα φαντάζονταν οι καπιταλιστές στα πλαίσια του αστικού καθεστώτος.

Ο Ντοστογιέφσκι επαναλαμβάνει επίμονα ότι ο άθεος επαναστατικός σοσιαλισμός θα οδηγήσει σε τέτοια καταστροφή ώστε θα επιφέρει ανθρωποφαγία. Η προφητεία του υλοποιήθηκε κυριολεκτικά: στην ΕΣΣΔ υπήρχαν τουλάχιστον δύο περίοδοι κανιβαλισμού, το 1920-21 ως αποτέλεσμα της πείνας που προκλήθηκε από τον «πολεμικό κομμουνισμό» και το 1933, ως αποτέλεσμα της πείνας που προκλήθηκε  από την ταχεία μετάβαση από την ατομική γεωργία σε κολεκτιβοποιημένα αγροκτήματα. Συγκλονιστικές περιπτώσεις κανιβαλισμού μπορούν να βρεθούν στη σοβιετική λογοτεχνία, όπως στο μικρό διήγημα του Vyacheslav Ivanov "Empty Arapia", για παράδειγμα.

Αντιλαμβανόμενος σαφώς από ποιες διαδρομές είναι μάλλον απίθανο να φθάσει στο κέντρο της κοινωνικής δικαιοσύνης, ο Ντοστογιέφσκι ούτε ανέπτυξε ένα ειδικό θετικό ιδεώδες κοινωνικής τάξης, ούτε υιοθέτησε έναν από τους άλλους στοχαστές. Το 1849 κατά τη διάρκεια της ανάκρισης του, ο Ντοστογιέφσκι ομολόγησε ότι τα σοσιαλιστικά  «συστήματα», όπως ακριβώς το σύστημα του Φουριέ, δεν τον ικανοποιούσε, αλλά παράλληλα ανακοίνωσε ότι εξέταζε τις ιδέες του σοσιαλισμού, υπό την προϋπόθεση των ειρηνικών επιτευγμάτων τους, «ιερή και ηθική και το σημαντικότερο σε παγκόσμιο επίπεδο, η μελλοντική νομοθεσία της ανθρωπότητας, χωρίς εξαίρεση». Μια τέτοια πεποίθηση ο Ντοστογιέφσκι διατήρησε μέχρι το τέλος της ζωής του. Αυτό είναι ευδιάκριτο από το άρθρο του με αφορμή το θάνατο της George Sand (Γεωργία Σάνδη ψευδώνυμο της Amandine-Aurore-Lucile Dupin, Γαλλίδας μυθιστοριογράφου και πρώιμης φεμινίστριας),το 1876. Με βαθιά συγκίνηση, ο Ντοστογιέφσκι μιλάει συγκινητικά για το σοσιαλισμό της George Sand, ο οποίος επεδίωκε να εξασφαλίσει την πνευματική ελευθερία του ατόμου και βασιζόταν στις ηθικές αρχές, «όχι στην αναγκαιότητα της μυρμηγκοφωλιάς» (1876). Όμως αυτή τη στιγμή της ζωής του, ο Ντοστογιέφσκι απαιτείται η κοινωνική τάξη οριστικά να έχει βάση τη διαθήκη του Χριστού. Έγραψε στον V.A. Alekseev, τον Ιούνιο του 1876:

Ο Χριστός ήξερε ότι μόνο με ψωμί, δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος. Αν δε υπάρξει πνευματική ζωή, το ιδανικό της ομορφιάς, τότε ο άνθρωπος θα μαραζώνει και θα πεθαίνει, θα τρελαθεί και θα αυτοκτονεί ή θα καταλήξει σε παγανιστικές φαντασιώσεις. Και όπως ο ίδιος ο Χριστός και ο Χριστός στον Λόγο Του έφεραν το ιδανικό της Ομορφιάς, Εκείνος στη συνέχεια αποφάσισε ότι είναι καλύτερα να εμπνεύσει στις ψυχές το ιδανικό της Ομορφιάς. Έχοντας αυτό στην καρδιά, όλοι οι άνθρωποι θα γίνουν αδέρφια μεταξύ τους και στη συνέχεια, φυσικά, εργαζόμενοι ο ένας για τον άλλο, θα είναι πλούσιοι». (Αρ. 550)

* Ο Ρώσος συγγραφέας Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky (11 Νοεμβρίου 1821 - 9 Φεβρουαρίου 1881) αποτελεί κορυφαία μορφή της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο ιδιοφυής Ντοστογιέφσκι χαρακτηρίζεται από τους κριτικούς ως ένας από τους σπουδαιότερους ψυχογράφους, ενώ είναι αξιοθαύμαστη η ποιότητα του συνόλου των έργων του, η πλειοψηφία των οποίων χαρακτηρίζεται αριστουργηματική. Ο πατέρας του Mikhail Andreevich, γιος κληρικού, συνταξιούχος στρατιωτικός χειρούργος, ήταν αλκοολικός με βίαια ξεσπάσματα ενώ η μητέρα του Maria το άκρως αντίθετο, μια τρυφερή μορφή με την οποία ο νεαρός Fyodor είχε μια βαθιά σχέση αγάπης. Η μητέρα του, η οποία πέθανε από φυματίωση την ίδια μέρα με τον εθνικό ποιητή της Ρωσίας Aleksandr Pushkin το 1837, αποτέλεσε το πρότυπο της γυναικείας καρτερικότητας και καλοσύνης για πολλές ηρωίδες στο έργο του ενώ εμφύσησε στον γιο της τη βαθιά χριστιανική της πίστη. Από τα έργα του ξεχωρίζουν: Ο παίκτης (1866), Έγκλημα και τιμωρία (1866), Ο ηλίθιος (1868), Οι δαιμονισμένοι (1871-1872) και Αδελφοί Καραμαζώφ (1879-1880). Στον Ντοστογιέφσκι ανήκει η φράση: «Χωρίς Θεό, όλα επιτρέπονται».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Ευρωπαίοι μαθηματικοί απέδειξαν την ύπαρξη του Θεού μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή!

Υπάρχει Θεός; Το ερώτημα αυτό απασχολεί τους φιλοσόφους και τους θεολόγους εδώ και δεκάδες αιώνες.

 

Ξαφνικά πριν από λίγους μήνες εμφανίστηκε η είδηση ότι δύο ευρωπαίοι μαθηματικοί, χρησιμοποιώντας έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή και τη σχετική θεωρία του αυστριακού μαθηματικού Κουρτ Γκέντελ, κατάφεραν να αποδείξουν μαθηματικά την ύπαρξη του Θεού!

 

Το τι ακριβώς απέδειξαν και με ποιον τρόπο σχετίζεται άμεσα με την κατανόηση της Μαθηματικής Λογικής και των κανόνων που τη διέπουν.

 

Το θεώρημα του Θεού:

 

Λίγο πριν από τον θάνατό του ο μεγάλος αυστριακός μαθηματικός Κουρτ Γκέντελ (Kurt Gödel) δημοσιοποίησε μια μαθηματική απόδειξη για την ύπαρξη του Θεού την οποία επεξεργαζόταν επί 30 χρόνια.

 

Η απόδειξη αυτή βασίζεται στη σύγχρονη αξιωματική θεμελίωση των Μαθηματικών, η οποία με τη σειρά της αποτελεί συνέχεια της αρχαιοελληνικής μαθηματικής παράδοσης και της Γεωμετρίας του Ευκλείδη.

 

Σε αυτόν τον τρόπο θεμελίωσης ξεκινάμε με τη διατύπωση αξιωμάτων, δηλαδή υποθέσεων που δεν αποδεικνύονται αλλά φαίνονται προφανείς.

 

Στη συνέχεια, με τη βοήθεια των αξιωμάτων και της Μαθηματικής Λογικής, μπορούμε να αποδείξουμε θεωρήματα και να οικοδομήσουμε μια ολόκληρη θεωρία. Για παράδειγμα, ένα από τα πέντε αξιώματα της Ευκλείδειας Γεωμετρίας είναι το ότι όλες οι ορθές γωνίες είναι ίσες μεταξύ τους.

 

Ο Γκέντελ προσπάθησε να «αποδείξει» την ύπαρξη του Θεού ως ένα θεώρημα ξεκινώντας από ένα σύνολο πέντε αξιωμάτων που φαίνονται «προφανή» στο πλαίσιο της Μαθηματικής Λογικής.

 

Η «απόδειξη» αυτή φάνηκε εξαρχής ότι είχε δύο αδύνατα σημεία. Πρώτον, είναι άραγε τα αξιώματα όντως προφανή και, δεύτερον, είναι άραγε συμβατά μεταξύ τους ώστε να μην έχουν κρυφές ασυνέπειες;

 

Για το πρώτο δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα, αφού τα αξιώματα στα Μαθηματικά μπορεί να φαίνονται «λογικά» αλλά κατά τα άλλα είναι αυθαίρετα, οπότε ο Θεός υπάρχει αν τα αξιώματα αυτά αληθεύουν.

 

Το δεύτερο όμως αποτέλεσε αντικείμενο έρευνας για πάνω από 40 χρόνια επειδή έπρεπε να αποδειχθεί ότι τα πέντε αυτά αξιώματα δεν περιέχουν κρυφές αντιφάσεις και άρα είναι αυτοσυνεπή.

 

Το κατόρθωμα των δύο ευρωπαίων μαθηματικών, του Γερμανού Κρίστοφ Μπεντζμίλερ (Christoph Benzmüller) και του Αυστριακού Μπρούνο Βολτσενλόγκελ Παλέο (Bruno Woltzenlogel Paleo), ήταν ότι κατάφεραν να αναπαραστήσουν τα αξιώματα του Γκέντελ και τους συλλογισμούς του με μαθηματικά σύμβολα.

 

Στη συνέχεια, με τη βοήθεια εξειδικευμένου λογισμικού που χειρίζεται έννοιες λογικής σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, μπόρεσαν αφενός μεν να διαπιστώσουν ότι τα αξιώματα δεν περιέχουν κρυφές αντιφάσεις και αφετέρου να επιβεβαιώσουν την απόδειξη του θεωρήματος.

 

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, πέρα από το καθαρά μαθηματικό μέρος, η βάση της απόδειξης του Γκέντελ περί της υπάρξεως του Θεού δεν ήταν εντελώς καινούργια αφού έμοιαζε με το επιχείρημα του άγγλου θεολόγου και φιλοσόφου του 11ου αιώνα Ανσέλμου του Καντέρμπουρι, το οποίο, με τη σειρά του, βασίζεται στη μέθοδο της «εις άτοπον απαγωγής» των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων και μαθηματικών.

 

Ο συλλογισμός του Ανσέλμου ήταν ο εξής:

 

1. Ο Θεός είναι η υπέρτατη ύπαρξη.

 

2. Η ιδέα του Θεού υπάρχει στη σκέψη μας.

 

3. Μια ύπαρξη που υπάρχει τόσο στη σκέψη όσο και στην πραγματικότητα είναι ανώτερη από μια ύπαρξη που υπάρχει μόνο στη σκέψη.

 

4. Αν ο Θεός υπήρχε μόνο στη σκέψη μας, τότε θα μπορούσαμε να συλλάβουμε την ιδέα μιας ανώτερης ύπαρξης η οποία υπάρχει και στην  πραγματικότητα.

 

5.  Αλλά δεν μπορούμε να φανταστούμε μια ύπαρξη ανώτερη από τον Θεό.

 

6. Άρα ο Θεός υπάρχει στην πραγματικότητα.

 

Η βασική συνεισφορά του Γκέντελ ήταν η μαθηματική περιγραφή του παραπάνω συλλογισμού και ειδικά των σημείων 3 και 4. Εκεί χρησιμοποίησε την έννοια της πιθανής αλήθειας μιας πρότασης, η οποία επεκτείνει την αριστοτελική λογική που δέχεται ότι μια πρόταση είναι είτε αληθής είτε ψευδής.

 

1+1 κάνουν 2;

 

Ο Γκέντελ έγινε διάσημος σε νεαρή ηλικία όταν διατύπωσε το περίφημο «θεώρημα της μη πληρότητας».

 

Συνέπεια του θεωρήματος αυτού είναι ότι, στο πλαίσιο της «Απλής Αριθμητικής» των ακεραίων αριθμών, η οποία βασίζεται σε αξιώματα όπως το γνωστό «1+1=2», υπάρχουν προτάσεις που δεν είναι δυνατόν να διαπιστώσουμε αν αληθεύουν ή όχι βασιζόμενοι μόνο στα αξιώματα αυτά.

 

Οι προτάσεις αυτές χαρακτηρίζονται από μια αυτοαναφορά και το πιο γνωστό ανάλογό τους στο πλαίσιο της απλής λογικής είναι το παράδοξο του αρχαίου έλληνα φιλοσόφου Ευβουλίδη, σύμφωνα με το οποίο «αν κάποιος παραδεχθεί ότι ψεύδεται, αυτό που λέει είναι αλήθεια ή ψέμα;».

 

Η πρόταση αυτή οδηγεί σε φαύλο κύκλο, αφού αν η πρόταση είναι αληθής συμπεραίνουμε ότι ο συνομιλητής μας ψεύδεται ενώ αν η πρόταση είναι ψευδής συμπεραίνουμε ότι ο συνομιλητής μας λέει την αλήθεια.

 

Το θεώρημα της μη πληρότητας του Γκέντελ είχε σοβαρότατες συνέπειες στη θεμελίωση των Μαθηματικών με βάση την αξιωματική μέθοδο, η οποία στη δεκαετία του 1920 φαινόταν ότι θα κατάφερνε να ενοποιήσει όλους τους κλάδους αυτής της επιστήμης σε ένα ενιαίο οικοδόμημα.

 

Παράλληλα όμως υπήρξε ο λόγος που του προσφέρθηκε το 1940 μια θέση στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών του Πρίνστον, όπου και παρέμεινε ως καθηγητής ως τον θάνατό του το 1978.

 

Η συνεισφορά του Γκέντελ στη θεμελίωση της Μαθηματικής Λογικής αναγνωρίστηκε επανειλημμένως, με σημαντικότερο κατά τη γνώμη μου το βραβείο Αϊνστάιν του Ινστιτούτου που του απονεμήθηκε το 1951 από τον ίδιο τον Αϊνστάιν, ο οποίος ήταν συνάδελφός του σε αυτό το ίδρυμα και στενός φίλος του.

 

Οι συνθήκες θανάτου του Γκέντελ ήταν πολύ ασυνήθιστες και αποτέλεσαν την έμπνευση για το θεατρικό έργο «Δέκατη έβδομη νύχτα» του Απόστολου Δοξιάδη.

 

Ο Γκέντελ έπασχε από έλκος του δωδεκαδακτύλου και ακολουθούσε, με δική του πρωτοβουλία, μια πολύ αυστηρή δίαιτα. Σιγά-σιγά άρχισε να πιστεύει ότι τον δηλητηριάζουν και κατέληξε να αρνείται να φάει το φαγητό του.

 

Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, θα έλεγε κανείς, αποτέλεσε το κορυφαίο λογικό παράδοξο υλοποιημένο - και όχι διατυπωμένο - από τον θεμελιωτή της Μαθηματικής Λογικής.

 

Αν δεν έτρωγε, ήταν σίγουρο ότι ο Γκέντελ θα πέθαινε από ασιτία. Αν έτρωγε ίσως να πέθαινε από δηλητηρίαση - αλλά και ίσως όχι. Ο Γκέντελ, πέρα από κάθε λογική, διάλεξε ενσυνείδητα την πρώτη επιλογή - και πέθανε από ασιτία.

 

Ο κ. Χάρης Βάρβογλης είναι καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ.

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Θρύλοι & παράξενα φαινόμενα στην Ελλάδα

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΔΕΚΑΤΟ ΤΡΙΤΟ ΛΕΠΤΟ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ-ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΕΘΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ