Τετάρτη 23 Ιουλίου 2014

Ουκρανία: Πύραυλοι από τη Ρωσία κατέρριψαν ουκρανικά μαχητικά



Ουκρανία: Πύραυλοι από τη Ρωσία κατέρριψαν τα ουκρανικά μαχητικά


Οι ουκρανικές αρχές ανακοίνωσαν ότι τα δύο μαχητικά αεροσκάφη Σουχόι που συνετρίβησαν σήμερα στα ανατολικά του Ντονέτσκ, σε περιοχή που ελέγχεται από τους αυτονομιστές αντάρτες, καταρρίφθηκαν από πυραύλους που εκτοξεύτηκαν από τη Ρωσία.
"Δύο από τα αεροσκάφη μας καταρρίφθηκαν σε ύψος 5.200 μέτρων. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, οι πύραυλοι εκτοξεύτηκαν από το έδαφος της Ρωσίας", ανέφερε σε ανακοίνωσή του το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας.
Όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, τα δύο Σουχόι Su-25 κατέπεσαν σε απόσταση μερικών δεκάδων χιλιομέτρων από το σημείο όπου συνετρίβη την περασμένη Πέμπτη το Μπόινγκ 777 της Malaysia Airlines.
Μέχρι στιγμής παραμένει άγνωστη η τύχη των δύο πιλότων των μαχητικών αεροσκαφών.http://www.enikos.gr/

Εβραίοι. Οι άθλιοι "συγκάτοικοι" των λαών.

ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΩΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΒΡΑΪΚΟΤΗΤΑΣ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ DNA......
Το Ισραήλ είναι το μοναδικό κράτος στον κόσμο που φυλακίζει επ’ αόριστον τους ξένους, όχι για κάτι που έκαναν, αλλά για κάτι που υποθέτουν οι υπηρεσίες του Ισραήλ ότι θα μπορούσαν να κάνουν...

Η πολιτική του Ισραήλ στο θέμα των μεταναστών και των μειονοτήτων μπορεί να μας βοηθήσει στην επιτυχή αντιμετώπισή τους.
--------------------

Μόλις επιλύσουμε τις διαφορές μας με τους ξένους ιμπεριαλιστές, σειρά έχουν εκείνοι που πραγματικά έχουμε λόγους να τους μισούμε. Ποιοι είναι αυτοί;
Οι "δικοί" μας άνθρωποι.
Οι σχεδόν "συγγενείς" μας και επί αιώνες "συγκάτοικοί" μας Εβραίοι και βέβαια οι ομοεθνείς μας "προδότες".
Αυτοί δικαιούνται το μίσος μας, γιατί είναι οι άνθρωποι με τους οποίους γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε δίπλα-δίπλα και θα έπρεπε να είναι οι τελευταίοι που θα είχαν λόγο να μας εκμεταλλευτούν.
Αυτοί είναι οι άνθρωποι που πραγματικά αποτελούν το αίτιο της δυστυχίας μας και δικαιούνται τιμωρία. Οι άνθρωποι που μας γνώριζαν και δεν μας σεβάστηκαν. Οι άνθρωποι που εκμεταλλεύτηκαν τη γνώση των χαρακτηριστικών μας και μας παρέδωσαν στους ξένους σαν πρόβατα για σφαγή.
Σ' ό,τι αφορά τους Εβραίους συμβαίνει το εξής:
Ο Εβραίος είναι ο απόλυτα χειρότερος ανθρωπότυπος, που έχει ποτέ συγκατοική¬σει με ανθρώπους σε μια κοινωνία ανθρώπων.
Ο εβραϊκός λαός είναι ο απόλυτα χειρότερος λαότυπος, που έχει ποτέ υπάρξει ανάμεσα στους λαούς του κόσμου. Είναι ο απόλυτος αντίποδας των Ελλήνων και του ελληνικού λαού.
Είναι ο λαός που δεν έχει φιλοξενήσει ποτέ κανέναν λαό και έχει φιλοξενηθεί σχεδόν από όλους τους λαούς του κόσμου.
Είναι ο λαός που δεν έχει δώσει ποτέ τίποτε σε κανέναν και έχει πάρει από όλους τους λαούς.
Ο λαός "κοσμοπολίτης", που όχι μόνον επιβιώνει, αλλά πλου¬τίζει στο όνομα του κοσμοπολιτισμού και της ανοχής.
Ο "κοσμοπολίτης", που ανέχεται τους υπόλοιπους, επειδή απλούστατα τον συμφέρει να τους εκμεταλλεύεται.
Άλλωστε δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι και ο ίδιος ο χριστιανισμός είναι αποτέλεσμα του εβραϊκού "κοσμοπολιτισμού". Του "κοσμοπολιτισμού", που δεν ανέχεται ούτε τον ίδιο του τον εαυτό.
Δεν ανέχτηκαν οι Εβραίοι Τον αδερφό τους Χριστό να περιφέρεται ανάμεσά τους και να επηρεά¬ζει τον λαό τους και τον σκότωσαν.
Δεν ανέχτηκαν όχι τη διαφορετικότητα ενός ξένου, αλλά τη διαφορετικότητα ενός δικού τους "παιδιού".
Δεν Τον ανέχτηκαν και Τον σταύρωσαν.
Αυτό ήταν το αίτιο της γέννησης του χριστιανισμού.
Η "μη ανοχή" του εβραϊσμού γέννησε τον χριστιανισμό.
Ο εθνικισμός των "κοσμοπολιτών" έφερε στον πλανήτη τον Μεσαίωνα. Η κλοπή των Εβραίων έφερε την ανθρωπότητα σ' αυτήν τη δεινή θέση.
Ο Εβραίος πατέρας τους έκλεψε τον Θεό, για να κάνει τη δική του "ιδιό-κτητη" θρησκεία και αιώνες μετά τον μιμήθηκε ο Εβραίος Πέτρος, για να κλέψει τον Χριστό και να δημιουργήσει τον χριστιανισμό.
Αυτοί είναι οι βάρβαροι και απολίτιστοι Εβραίοι, που επιβιώ¬νουν, χρησιμοποιώντας την έννοια του "πολιτισμού".
Ο λαός "κοσμοπολίτης", που, μόλις απέκτησε δική του πατρίδα, όχι μόνον δεν φιλοξένησε σ' αυτήν κανέναν ξένο λαό, αλλά δεν ανέχεται ούτε τον καθ’ όλα νόμιμο "συγκάτοικό" του, που είναι οι γηγενείς της Παλαιστίνης. Αυτοί, που έκλεψαν από τους Παλαιστίνιους μια πατρίδα, δεν δέχονται ούτε την απλή συνύπαρξη μαζί τους. Καθημερινά, χύνοντας παλαιστινιακό αίμα, επιβεβαιώνουν αυτό το οποίο ισχυριζόμαστε.
Οι Εβραίοι είναι ο "κοσμοπολίτης", που από θέση ισχύος ποτέ στην ιστορία του δεν ανέχτηκε το "διαφορετικό". Που σκοτώνει τους νόμιμους Παλαιστίνιους "συγκάτοικούς" του και την ίδια ώρα όχι απλά ζητάει αλλά απαιτεί από τους λαούς να τον "φιλο¬ξενήσουν".
Που εξαργυρώνει το "ολοκαύτωμα" με όλους τους δυνατούς τρόπους και καθημερινά εγκληματεί στην επικράτειά του.
Που βομβαρδίζει με αεροπλάνα πολίτες.
Που έχει το απύθμενο θράσος όχι απλά να ζητάει ισονομία και ισοπολιτεία για την κοινότητά του μέσα στην κάθε χώρα όπου κατοικεί, αλλά που ζητάει προνόμια. Κανένας Εβραίος σε καμία χώρα όπου κατοικεί δεν είναι ισότιμος με τον γηγενή. "Υπερέχει" έναντι του γηγενή, εφόσον απολαμβάνει προνόμια.
Αυτός λοιπόν ο λαός του "πολιτισμού", ο οποίος μπορεί να σε στείλει στα δικαστήρια αν τον κοιτάξεις "στραβά", είναι αυτός που στο δικό του κράτος δεν σέβεται κανέναν νόμο.
Που φυλακίζει όχι μόνον αυτούς που έκαναν κάτι εναντίον του, αλλά κι αυτούς που αυθαίρετα υποθέτει ότι θα μπορούσαν να κάνουν κάτι εις βάρος του.
Το Ισραήλ είναι το μοναδικό κράτος στον κόσμο που φυλακίζει επ’ αόριστον τους ξένους, όχι για κάτι που έκαναν, αλλά για κάτι που υποθέτουν οι υπηρεσίες του Ισραήλ ότι θα μπορούσαν να κάνουν.
Πρώτο το Ισραήλ και μετά οι ΗΠΑ υιοθέτησαν την "προληπτική" πολιτική κατά της τρομοκρατίας.
Πρώτο το Ισραήλ βομβάρδισε "προληπτικά" ελεύθερα κράτη και μετά οι ΗΠΑ.
Πρώτο το Ισραήλ απήγαγε και δολοφόνησε ξένους πολίτες στις πατρίδες τους και μετά οι ΗΠΑ.
Αυτήν την απαράδεκτη από όλες τις απόψεις συμπεριφορά την ακολουθεί, γιατί ακριβώς οι "κοσμοπολίτες" Εβραίοι θεωρούν τον ξένο εκ των δεδομένων εχθρό. Αυτοί, που επί αιώνες ζούσαν ως ξένοι σε διάφορες χώρες και απαιτούσαν ν' αντιμετωπίζονται ως φιλοξενούμενοι φίλοι, κάνουν τα ακριβώς αντίθετα στη δική τους χώρα.
Οι ρατσιστές επιβίωναν εξαιτίας του αντιρατσισμού. Συμβαί¬νει αυτό που είπαμε σε άλλο σημείο για τους ξένους μετανάστες. Οι πιο πονηροί από αυτούς εκμεταλλεύονται την "ιδιοσυχνότητα" των άλλων, για να μεγιστοποιούν την οικονομική απόδοση της δικής τους.
Αν εμείς θεωρούμε εγκληματίες τους φτωχούς μετανάστες, που ακολουθούν αυτήν την υποκριτική τακτική σε προσωπικό επίπεδο για να βρουν μια δουλειά ή για να προστατεύσουν μια "τιμή", αντιλαμβανόμαστε την αθλιότητα των Εβραίων.
Αντιλαμβανόμαστε την αθλιότητα αυτών, που σε επίπεδο εθνικής κοινότητας κάνουν το ίδιο. Που το κάνουν όχι για να επιβιώσουν, αλλά για να πλουτίσουν.
Που περνάνε τους άλλους για κορόιδα που δουλεύ¬ουν, για να τους κλέβουν οι ίδιοι.
Που λειτουργούν ως συμμορίες μέσα σε κοινωνίες, οι οποίες αναγνωρίζουν μόνον τον ανταγω¬νισμό μεταξύ προσώπων.
Όλα αυτά οι λαοί —και μεταξύ αυτών και οι Έλληνες— τα γνώριζαν.
Επί αιώνες όμως τους ανέχονταν οι Έλληνες στον ελλαδικό χώρο, γιατί απλούστατα "συγκατοικούσαν" σχεδόν ανα¬γκα¬στικά μαζί τους. "Συγκατοικούσαν", γιατί απλούστατα δεν μπορούσαν να τους "ξεφορτωθούν".
Έτσι έφτασαν μέχρι σήμερα να τους ενοχλούν.
Οι σύγχρονοι Έλληνες τους "κληρονόμησαν" από τους Οθωμανούς και δεν μπορούσαν να βρουν τη "λύση" στο εβραϊκό πρόβλημα.
Δεν ήταν "πολιτισμένοι", για να τους εξοντώ¬σουν μέχρι του τελευταίου, όπως επιχειρούν να κάνουν οι Ισραηλινοί εναντίον των Παλαιστινίων, όπως και δεν μπορούσαν να τους διώξουν, γιατί απλούστατα δεν τους δέχονταν κανένας λαός και ταυτόχρονα δεν είχαν πατρίδα.
Γιατί δεν τους δέχονταν κανένας;
Για τους ίδιους λόγους που δεν τους ήθελαν και οι Έλληνες.
Γιατί είναι οι . . . . . . ...

UAV ή Drones Οδηγίες προστασίας από μη επανδρωμένα αεροσκάφη

....και στα ελληνικά! Διαβάστε ποτέ δεν ξέρετε.



















Οδηγίες προστασίας από μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV ή Drones) δημοσίευσε ο Ολλανδός Ρούμπεν Πάτερ σε διάφορες γλώσσες, μετεδωσαν διεθνή ΜΜΕ.Το ενδιαφέρον είναι ότι ανάμεσα στις - ''επίσημες'' - μεταφράσεις και στα ελληνικά!


Οι οδηγίες για τα UAV ή Drones - η χρήση των οποίων σε επιθέσεις με βλήματα κατά ανθρώπων έχει προκαλέσει αντιδράσεις - αποτελούνται από δύο μέρη:
- Στο πρώτο μέρος παρουσιάζονται οι σιλουέτες των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ώστε να μπορούν να αναγνωρίζονται, και αναγράφονται οι αποστολές (κατασκοπεία, επίθεση), τις οποίες αυτά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη εκτελούν.
-Στο δεύτερο μέρος του εγγράφου περιέχονται συμβουλές για το πώς να ξεφύγει κάποιος από τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Μεταξύ άλλων προτείνεται, συγκεκριμένα, την ημέρα να παραμένει κάποιος στη σκιά δέντρων και κτηρίων, να φέρει ''θερμική κουβέρτα'' για την εξαπάτηση της θερμικής κάμερας και να μην χρησιμοποιεί κινητά τηλέφωνα και συσκευές με GPS.
Σε έντυπη έκδοση οι οδηγίες είναι διαθέσιμες στα αγγλικά και τα παστού, ενώ στην ηλεκτρονική και σε άλλες 18 γλώσσες,μετεδωσαν διεθνή μεσα.
Έχει την σημασία της πάντως η παρακάτω επισήμανση που έχει μπει στην εν λόγω ιστοσελίδα: Με τον τίτλο ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ, γράφει ότι ο σκοπός του κειμένου στην ιστοσελίδα που αναρτώνται οι Οδηγίες Επιβίωσης είναι καθαρά πληροφοριακός, με την πρόθεση της ελεύθερης διανομής δημόσια διαθέσιμων πληροφοριών. Δεν εγκρίνουμε - συνεχίζει - τη βία ή την καταστροφική συμπεριφορά εναντίον ανθρώπων ή πραγμάτων με κανένα τρόπο και σε καμία μορφή. Ολόκληρο το περιεχόμενο μπορεί ελεύθερα να διαμοιραστεί, να διασκευαστεί, και να μεταφραστεί για μη εμπορικούς σκοπούς. 

Διατίθεται ελεύθερα από τον ιστότοπο: www.dronesurvivalguide.org

Ακολουθεί η έκδοση στα ελληνικά, όπως ακριβώς αναφέρεται στην ιστοσελίδα.
Οδηγός Επιβίωσης από Drones
- Αναγνώριση
- Επίθεση
- Στρατιωτικές αναγνωριστικές επιχειρήσεις
- Αστική επιτήρηση
- Καταναλωτικό κοινό
Για ανεπίσημη χρήση μόνο
Παγκόσμια ανάπτυξη των Drones από τον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής
Ελληνικά
Η παρατήρηση πουλιών του 21ου αιώνα
Οι πρόγονοί μας εντόπιζαν τα φυσικά αρπακτικά από μεγάλη απόσταση από τις σιλουέτες τους. Άραγε σήμερα επαγρυπνούμε για τα αρπακτικά με τον ίδιο τρόπο; Τα drones είναι τηλεκατευθυνόμενες πτητικές συσκευές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για οτιδήποτε, από επιτηρήσεις και θανάσιμες επιθέσεις, μέχρι επιχειρήσεις διάσωσης και επιστημονικές έρευνες. Τα περισσότερα drones χρησιμοποιούνται σήμερα από στρατιωτικές δυνάμεις για αναγνωριστικές επιχειρήσεις και επιθέσεις με τηλεχειρισμό από απόσταση, και το πλήθος τους συνεχώς αυξάνεται. Το 2012 η Αεροπορική Ομοσπονδιακή Διοίκηση των ΗΠΑ (Federal Aviation Administration, FAA) προέβλεψε ότι σε 20 χρόνια, μόνο πάνω από το έδαφος των ΗΠΑ θα πετούν πάνω από 30.000 drones. Καθώς αυτά τα ρομποτικά πτηνά θα καταστούν κοινός τόπος στο κοντινό μέλλον, πρέπει να προετοιμαστεί κανείς για το πώς θα τα αναγνωρίζει. Αυτός ο οδηγός επιβίωσης αποτελεί μια προσπάθεια να εξοικειώσει τόσο εμάς όσο και τις μελλοντικές γενεές σε ένα μεταβαλλόμενο τεχνολογικό περιβάλλον.
Αυτό το κείμενο περιέχει τις σιλουέτες των περισσότερο κοινών drones που χρησιμοποιούνται σήμερα ή θα χρησιμοποιηθούν σύντομα. Για κάθε ένα δηλώνεται η εθνικότητα και το κατά πόσον χρησιμοποιείται για επιτήρηση μόνον, ή και για θανάσιμη επίθεση. Όλα τα drones είναι σχεδιασμένα υπό κλίμακα για ταυτοποίηση του μεγέθους τους, από τα μέχρι 1 μέτρου drones για χρήση από οποιονδήποτε, μέχρι το Global Hawk μήκους 39,9 μέτρων. Το παρόν κείμενο μπορεί να ληφθεί ηλεκτρονικά σε μορφή .pdf ή .doc, ώστε να καταστεί ευρέως διαθέσιμο. Με την πάροδο του χρόνου θα γίνουν διαθέσιμες και νέες μεταφράσεις.
Απόκρυψη από τα Drones
Τα drones είναι εφοδιασμένα με εξαιρετικά ισχυρές κάμερες, οι οποίες μπορούν να εντοπίσουν ανθρώπους και οχήματα από ύψος αρκετών χιλιομέτρων. Τα περισσότερα drones είναι εφοδιασμένα με νυκτερινή όραση ή/και με κάμερες υπέρυθρης όρασης (αισθητήρες FLIR). Οι κάμερες αυτές μπορούν να διακρίνουν τις ανθρώπινες θερμικές υπογραφές από μεγάλη απόσταση, ημέρα ή νύχτα. Παρόλ' αυτά, υπάρχουν τρόποι για απόκρυψη από τα drones.
1. Ημερήσιο καμουφλάζ: Κρυφτείτε στη σκιά κτιρίων ή δένδρων. Χρησιμοποιείστε δένδρα με παχιά φυλλώματα ή ειδικά δίχτυα για καμουφλάζ.
2. Νυκτερινό καμουφλάζ: Κρυφτείτε στο εσωτερικό κτιρίων ή κάτω από δένδρα ή φυλλώματα. Μη χρησιμοποιείτε φακούς ή φώτα αυτοκινήτων, ακόμα και από μακριά. Τα drones μπορούν να τα εντοπίσουν κατά τη διάρκεια νυκτερινών αποστολών.
3. Θερμικό καμουφλάζ: Οι «κουβέρτες επιβίωσης» από mylar εμποδίζουν τη διέλευση των υπερύθρων ακτίνων. Η χρήση κουβέρτας επιβίωσης τη νύχτα εμποδίζει την υπέρυθρη ανίχνευση της εκπεμπόμενης θερμότητας. Επίσης, το καλοκαίρι, όταν η θερμοκρασία είναι μεταξύ 36°C και 40°C, οι υπέρυθρες κάμερες δεν μπορούν να διακρίνουν μεταξύ του ανθρώπινου σώματος και του περιβάλλοντος.
4. Περιμένετε την κακοκαιρία: Τα drones δεν μπορούν να επιχειρήσουν σε δυνατούς ανέμους, καπνό, καταιγίδες και γενικά σε κακές καιρικές συνθήκες.
5. Αποφυγή ασύρματης επικοινωνίας: Η χρήση κινητών τηλεφώνων και η επικοινωνία μέσω GPS μπορεί να προδώσει τη θέση σας.
6. Διασπείρετε αντανακλαστικά κομμάτια γυαλιού ή ανακλαστικές επιφάνειες σε αυτοκίνητα ή οροφές κτιρίων, καθώς έτσι προκαλείται σύγχυση στις κάμερες των drones.
7. Χρησιμοποιείστε για δόλωμα κούκλες βιτρίνας ή ομοιώματα σε ανθρώπινο μέγεθος, ώστε να εξαπατήσετε το αναγνωριστικό σύστημα των drones.
Ηλεκτρονική εξαπάτηση των Drones
Τα drones ελέγχονται από απόσταση. Οι πιλότοι που χειρίζονται τα drones μπορεί να είναι χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, σε επίγειους σταθμούς ελέγχου. Ο έλεγχος γίνεται μέσω δορυφορικής διασύνδεσης δεδομένων, μέσω της οποίες ο πιλότος κατευθύνει το αεροπλάνο. Με παρεμβολή ή διακοπή της διασύνδεσης δεδομένων μπορεί κανείς να επέμβει στον έλεγχο των drones. Η διασύνδεση των δεδομένων μπορεί να είναι κρυπτογραφημένη, αλλά συχνά αυτό δεν συμβαίνει.
1. Αναχαίτιση: Μια ευφυής και πολύπλοκη τεχνική χρησιμοποιεί λογισμικό ασύρματης υποκλοπής με χρήση δορυφορικού δίσκου καθώς και ένα τηλεοπτικό τμήμα συντονισμού συχνοτήτων για να αναχαιτίσει τις συχνότητες των drones. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να αναχαιτιστεί η επικοινωνία από και προς τα drones.
2. Παρεμβολή: Με εκπομπή διαφορετικών συχνοτήτων ή ομάδων συχνοτήτων, η σύνδεση μεταξύ του πιλότου και του drone μπορεί να διακοπεί.
3. Εξαπάτηση μέσω GPS: Μικροί και φορητοί πομποί GPS μπορούν να στείλουν ψευδή σήματα GPS και να εξαπατήσουν τα συστήματα πλοήγησης των drones. Για παράδειγμα, αυτή η τεχνική μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καθοδήγηση των drones σε αυτοκαταστροφικές πτητικές διαδρομές, ή ακόμη και για δημιουργία μιας ηλεκτρονικής τηλεχειριζόμενης αεροπειρατείας με σκοπό την προσγείωσή του drone σε σημείο επιλογής του «αεροπειρατή».
Πηγές:
"Health Ranger's intelligence analysis of military drones: payloads, countermeasures and more", Mike Adams, July 16, 2012,www.naturalnews.com.
"The Al-Qaida Papers - Drones", Associated Press, Feb 2013. Αυτό το κείμενο βρέθηκε από το Associated Press σε κτίρια πρόσφατα κατειλημμένα από μαχητές της al-Qaida στο Τιμπουκτού, Μαλί.
"Evading Thermal Imaging And Radar Detection", United States Militia, Special Forces.


ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ
Ο σκοπός αυτού του κειμένου είναι καθαρά πληροφοριακός, με την πρόθεση της ελεύθερης διανομής δημόσια διαθέσιμων πληροφοριών.
Δεν εγκρίνουμε τη βία ή την καταστροφική συμπεριφορά εναντίον ανθρώπων ή πραγμάτων με κανένα τρόπο και σε καμία μορφή. Ολόκληρο το περιεχόμενο μπορεί ελεύθερα να διαμοιραστεί, να διασκευαστεί, και να μεταφραστεί για μη εμπορικούς σκοπούς.
Διατίθεται ελεύθερα από τον ιστότοπο: www.dronesurvivalguide.org 


ΠΗΓΗ

Το Δ' Ράιχ αποκαλύπτεται και απειλεί...

Η Ε.Ε. αποφάσισε να επιτίθεται στρατιωτικά στα κράτη - μέλη της, εάν...


Εθνική ακεραιότητα τέλος, με νόμο της Ε.Ε. 

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Με απόφαση - νόμο των Βρυξελλών η Ε.Ε. έχει δικαίωμα εισβολής και καταστολής, σε περίπτωση που διαπιστώσει η ίδια (δηλαδή το "διευθυντήριο" των ανωνύμων συμφερόντων πολυεθνικών) πως απειλούνται τα συμφέροντά της.

Πού θα εισβάλει η Ε.Ε. στρατιωτικά και θα καταστέλλει κινητοποιήσεις πολιτών; Μα, στα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των οποίων τη γνώμη δεν θα λαμβάνει υπόψιν, αφού θα έχει τη δυνατότητα εισβολής και επιβολής στρατιωτικών μέσων (δηλαδή πολέμου και θανάτου πολιτών) χωρίς να αιτηθεί κάτι τέτοιο η κυβέρνηση της χώρας που "αποσταθεροποιείται"...! (ενδεχομένως η συγκεκριμένη απόφαση να είναι και η κύρια αιτία ασκήσεων των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων για μάχες πόλεων και καταστολή εξεγέρσεων πολιτών...).

Η Δημοκρατία μέσα στην Ευρώπη έχασε και την έσχατη άμυνά της και το προσωπείο της ευρωχούντας με νόμο των Βρυξελλών αποφασίζει και διατάσσει...

Στο σημείο αυτό, ίσως θα πρέπει να αναρωτηθούμε πόσο συμπτωματική μπορεί να είναι η βούληση του Βερολίνου να λειτουργεί ο γερμανικός στρατός και πέραν των ορίων της Γερμανίας, αλλά και πέραν των ορίων δραστηριοτήτων του ΝΑΤΟ...

Με Ευρωπαϊκό νομοθέτημα, λοιπόν, οι Βρυξέλλες μπορούν από τώρα και στο εξής να δώσουν το δικαίωμα σε χώρες μέλη, εφόσον μια κυβέρνηση τρίτης χώρας οδηγεί σε αποσταθεροποίηση της Ευρώπης από τις 24.6.2014 και μετά... 
Η οδηγία/νόμος δίνει πλέον και έμπρακτα το δικαίωμα σε χώρες της Ε.Ε. να καταστείλουν με δικές τους δυνάμεις αναταραχές στο εσωτερικό τρίτων χωρών, ακόμα και αν δεν το αιτηθεί η τοπική ηγεσία αν θεωρηθεί από Βρυξέλλες πως έχει χάσει τον έλεγχο και μπορεί να οδηγήσει σε πρόβλημα συνοχής της ΕΕ.
 
Οι αντιδράσεις, όπως ήταν φυσικά, είναι εντονότατες και δεκάδες βουλευτές όλων των κρατών μελών δηλώνουν πως δεν θα το αφήσουν να περάσει. Δυστυχώς, οι διαμαρτυρόμενοι ευρωβουλευτές ανήκουν σε "φατρίες" (ομάδες της ευρωβουλής) και ελέγχονται κατά πολύ στις αποφάσεις τους. 
Έτσι, δεν αναμένεται καμία ουσιαστική αντίδραση, όπως δεν αναμένεται να δοθεί καμία απολύτως έκταση στο συγκεκριμένο θέμα από τα μεγάλα ΜΜΕ της Ευρώπης (τα οποία ελέγχονται είτε άμεσα - ιδιοκτησιακά από μεγάλες πολυεθνικές, είτε οικονομικά από τράπεζες, λόγω των χρεών τους).

Η συγκεκριμένη εξέλιξη είναι η απαρχή της διάλυσης κάθε δημοκρατικού ιδεώδους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία -ως γνωστόν- κυριαρχεί η Γερμανία. Η "απομάκρυνση" αυτή από τις δημοκρατικές διαδικασίες και το δικαίωμα της ανεξαρτησίας των κρατών - μελών της ΕΕ (το οποίο προστατεύεται από το Διεθνές Δίκαιο), είναι η πρώτη επίσημη είσοδος του Δ' Ράιχ, το οποίο δεν διστάζει πλέον να απειλεί ευθέως με μέτρα τα οποία δεν θα είναι αποκλειστικά οικονομικά και φυσικά καμία απολύτως σχέση δεν θα έχουν με την αυτοπροστασία των κρατών - μελών της Ε.Ε. από αποφάσεις του ευρω-διευθυντηρίου.

Η απόφαση αυτή ενδεχομένως θα αποτελέσει την απαρχή διαδικασιών από κράτη - μέλη της Ε.Ε., που θα οδηγήσουν σε κρίση το οικονομικό οικοδόμημα που απειλεί να μετατραπεί σε φασιστικό - ναζιστικό έκτρωμα...
Μένει να αναρωτηθούμε τι θα συμβεί στην Ελλάδα εάν θελήσει να απαγκιστρωθεί από την ευρωπαϊκή αγχόνη; Προφανώς όχι πλέον. Το μόνο που αναρωτιόμαστε είναι πόσο σύντομα η συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου θα εφαρμόσει (και επίσημα) αυτού του είδους την πρακτική στο εσωτερικό της Ελλάδας...


Το αρχείο είναι σε μορφή pdf εδώ (EU LAW FOR ARMED INTERVENTION)

Σχόλιο ιστολογίου: Επειδή κάποιοι επιμένουν πως η Ελλάδα δεν στοχοποιείται σε καμία περίπτωση, αφού είναι κράτος -μέλος της ΕΕ, άρα ο τίτλος παραπλανά, η απάντησή μας είναι πως η Ε.Ε. νομοθέτησε ουσιαστικά την στρατιωτική στοχοποίηση και επίθεση κατά και εκείνων των χωρών που θα αποχωρήσουν από την ΕΕ, και ως εκ τούτου θα απειλήσουν με αυτή τους την κίνηση τα συμφέροντα της Ε.Ε.... Με απλά λόγια, το νομοθέτημα αυτό απειλεί ευθέως την Ελλάδα, σε περίπτωση που εξαιτίας πολιτικών αναταράξεων / αναταραχών ή ακόμη και εξαιτίας εκλογής μίας κυβέρνησης με λαϊκή εντολή την έξοδο από την Ε.Ε., η Ελλάδα προχωρήσει σε αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μας λένε, δηλαδή, οι εταίροι, πως εάν φύγουμε θα μας επιτεθούνε στρατιωτικά, επειδή θα απειληθούν τα δικά τους (δήθεν ευρωπαϊκά) συμφέροντα...

Ελλάδα, Κύπρος, στο Κρεματοριο της Παγκοσμιοποίησης



Δέκα χρόνια μετά το κυπριακό δημοψήφισμα 

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος 

Το δημοψήφισμα του Απριλίου 2004 στην Κύπρο για το σχέδιο Ανάν υπήρξε μία κορυφαία στιγμή όχι μόνο της κυπριακής αλλά συνολικά της ελληνικής (και σε κάποιο βαθμό της ευρωπαϊκής) ιστορίας. Μία στιγμή που, ορθώς, ο Μίκης Θεοδωράκης συνέκρινε με την ελληνική αντίσταση στον ιταλικό φασισμό το 1940 και στην αμερικανοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών του 1967.

Σχέδιο Ανάν (και Έρογλου – Αναστασιάδη): 
Κατάλυση του κυπριακού κράτους, μετατροπή της Κύπρου σε αποικία

Το σχέδιο Ανάν (όπως και τυχόν «λύση» του Κυπριακού – κατάλυση του κυπριακού κράτους- επί των προδιαγραφών που ορίζει, με επαρκώς καταστροφική σαφήνεια, το ανακοινωθέν Αναστασιάδη – Έρογλου) αφαιρούσε από το κυπριακό κράτος τα κυριότερα χαρακτηριστικά και εξουσίες όλων των κρατών, όπως τα προβλέπει ο καταστατικός χάρτης του ΟΗΕ. Αφαιρούνταν π.χ. από το νέο «κράτος» που δημιουργούσε το Ανάν το δικαίωμα και τα μέσα αυτοάμυνας (στρατός) ή το δικαίωμα και τα μέσα κυριαρχίας της υποτιθέμενης Ομοσπονδίας επί της επικρατείας της ή το δικαίωμα της πλειοψηφίας να λαμβάνει (έστω και με ορισμένους περιορισμούς) τις κυριότερες αποφάσεις που την αφορούν, το δικαίωμα δηλαδή του λαού της Κύπρου να κυβερνάει τον τόπο του!

Δυόμισι χιλιάδες χρόνια αφότου οι αρχαίοι Έλληνες θεμελίωναν πάνω στη Σεισάχθεια την διαγραφή των χρεών των φτωχών, τη δημοκρατία και ο Θουκυδίδης την όριζε ως «το πλειόνων κράτος», παρ’ ολίγον εμείς οι νεοέλληνες να γίνουμε, με το σχέδιο Ανάν, οι πρώτοι διεθνώς που θα καταργούσαμε αυτοβούλως το δημοκρατικό πολίτευμα στην Κύπρο, ξανακάνοντας μόνοι μας και με χειρότερους όρους αποικία!

Το σχέδιο Ανάν εξίσωνε την ελληνική πλειοψηφία (82%) με την τουρκοκυπριακή μειοψηφία (18%) και τα δύο αντίστοιχα κρατίδιά τους, και, στη συνέχεια, για να σχηματίζεται πλειοψηφία και αν παίρνονται αποφάσεις, προέβλεπε το διορισμό από τον Κόφι Ανάν (ούτε καν από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ) σειράς ξένων δικαστών και αξιωματούχων που θα έπαιρναν ουσιαστικά τις αποφάσεις του νέου κράτους σε όλα τα επίπεδα, δεδομένης της δυσκολίας συνεννόησης Ελλήνων και Τούρκων. Θα εξέλεγαν, δε, και τους διαδόχους τους!

Με δύο λόγια, εν ονόματι της άρσης της διχοτόμησης και της ανατροπής των δεδομένων του 1974, προβλεπόταν, κατά τρόπο που θα ζήλευε ο Κάφκα, ένα είδος διευθέτησης που είχε όλα τα μειονεκτήματα και κανένα από τα πλεονεκτήματα της διχοτόμησης. Όχι μόνο δεν αποκαθίστατο η κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας σε όλο το νησί, αλλά περιοριζόταν η κυριαρχία της και στη σήμερα ελεύθερη επικράτεια της Κύπρου. Η Δημοκρατία υποβιβαζόταν σε κρατίδιο περιορισμένων δικαιωμάτων, υποκείμενο σε σειρά από τρόικες ξένων, που θα διοριζόταν ανάλογα με τα συμφέροντα και τις υποδείξεις της Βρετανίας και των ΗΠΑ (και του Ισραήλ δια της επιρροής του στην διπλωματία των δύο αυτών χωρών). Καταργούνταν η διάκριση της νομοθετικής, δικαστικής και εκτελεστικής εξουσίας. Με άλλα λόγια, το σχέδιο Ανάν επιχειρούσε να πάρει από τους κατοίκους της Κύπρου, με τη δική τους θέληση, το δικαίωμα να κυβερνάνε τον τόπο τους και να ξανακάνει το νησί αποικία της Αυτοκρατορίας (και όχι της Τουρκίας).

Γι αυτό και ήταν τελείως δικαιολογημένος ο κορυφαίος Έλληνας συνταγματολόγος Δημήτρης Τσάτσος που χαρακτήρισε το σχέδιο Ανάν «σχέδιο παράφρονος», αλλά και ο συνάδελφός του Βαγγέλης Βενιζέλος, που δήλωσε ότι μπορεί «να ξετινάξει κανείς αυτό το σχέδιο σε δύο λεπτά, από πλευράς ευρωπαϊκού συνταγματικού και διεθνούς δικαίου». Το γεγονός ότι, αφού έκαναν αυτές τις διαπιστώσεις και ο Τσάτσος και ο Βενιζέλος πρότειναν στους Κυπρίους να ψηφίσουν το εξωφρενικό τερατούργημα, μαρτυρά την απίστευτη υποτέλεια, τη δουλοφροσύνη απέναντι στους ξένους της ελληνικής πνευματικής και πολιτικής ηγεσίας. Η έλλειψη αξιοπρέπειας που τις χαρακτηρίζει, μπορεί να συγκριθεί μόνο με την έννοια του άπειρου.

Αν αυτό το σχέδιο εφαρμοζόταν, αν ένα αντίστοιχο σχέδιο εφαρμοσθεί αύριο, όπως προβλέπει το κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη – Έρογλου, αυτό σημαίνει ότι οι Έλληνες της Κύπρου θα στερηθούν της προστασίας ενός κανονικού κράτους, θα αποποιηθούν οικειοθελώς του δικαιώματος να κυβερνάνε το νησί και θα οδηγηθούν, σε συνδυασμό με τις ήδη δρώσες οικονομικές δυνάμεις, στη σταδιακή μετανάστευση από την Κύπρο. Όσοι μείνουν στο νησί θα γίνουν όμηροι για να ελέγχεται και η Ελλάδα από τις δυνάμεις που θα ελέγχουν την Κύπρο.

Το νησί της Αφροδίτης θα μεταβληθεί σε προκεχωρημένο φυλάκιο της «Αυτοκρατορίας», «αεθνικό» Γιβραλτάρ και Σιγκαπούρη μαζί. Μία τέτοια λύση δεν θα βοηθήσει τα οικονομικά των Ελλήνων, θα τα αποτελειώσει. Πρώτον, γιατί το κεφάλαιο απεχθάνεται περιοχές μπερδεμένης κυριαρχίας και συγκρούσεων. Δεύτερον, γιατί οι δυνάμεις που θα κυριαρχούν και θα κυβερνούν την Κύπρο θα έχουν τεράστιο συμφέρον να καταστρέψουν οικονομικά τους Έλληνες κατοίκους της για να τους αναγκάσουν να φύγουν από τα νησί, παίρνοντας μαζί τους και την αξίωση να το κυβερνάνε! Σε αντίθεση με προηγούμενες ιστορικές εποχές, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και των μαζικών μεταναστεύσεων λαών, το Γένος δεν επιβιώνει χωρίς Κράτος!

Το γεγονός ότι ένα τέτοιο σχέδιο έγινε αποδεκτό από τη συντριπτική πλειοψηφία του κυπριακού και ελλαδικού πολιτικού προσωπικού και συνολικά της ελληνικής άρχουσας τάξης και τα δύο κράτη, αποδεικνύει τον βαθύ εκφυλισμό της. Δεν ξέρουμε αν υπάρχουν άλλα κράτη στην Ευρώπη με τέτοιο βαθμό εκφυλισμού της ηγεσίας τους. Εκ των υστέρων, βέβαια, πολλοί εμφανίζονται οπαδοί του «Όχι», τότε όμως ήταν ελάχιστοι όσοι τάχθηκαν καθαρά εναντίον.

Στην Ελλάδα, τα τρία από τα τέσσερα κοινοβουλευτικά κόμματα της εποχής τάχθηκαν υπέρ του ολοκληρωτικού μορφώματος. Με ενθουσιασμό το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ. Θετικά η ΝΔ, αλλά και αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα δεχθεί τελικά ένα «Όχι» των Κυπρίων, καθαρά κατά του σχεδίου μόνο το ΚΚΕ. Πιο ευαίσθητη στη λαϊκή της βάση η ηγεσία του (υποτιθέμενου αριστερού) ΑΚΕΛ αναγκάστηκε να πεί «Όχι» για «να τσιμεντώσει το Ναι», όπως δήλωσε τότε ο ανεκδιήγητος Δημήτρης Χριστόφιας, που έσπευσε να συμμαχήσει στις επόμενες εκλογές με τον «αγγλοαμερικανικό ιμπεριαλισμό» εναντίον του προέδρου του «Όχι», καταλήγοντας να καταστρέψει το κόμμα του και να ξεπλύνει την κυπριακή δεξιά και τον Αναστασιάδη.

Η ηγεσία της κυπριακής δεξιάς, ιστορικά υπεύθυνη, μαζί με την ελλαδική, για τις τραγωδίες και προδοσίες της Κύπρου, οργανικά και πολύπλευρα εξαρτημένη από ξένες δυνάμεις και συμφέροντα, παρέμεινε μέχρι τέλους σταθερή στην υποτέλειά της, έστω κι αν έτσι έχασε τα δύο τρίτα των παραδοσιακών ψηφοφόρων της. Κάποια στιγμή πρέπει να γραφτεί η ιστορία του σχεδίου και της πραγματικής θέσης που έλαβαν, σε κάθε χρονική στιγμή, οι δημόσιοι παράγοντες στον ελλαδικό και κυπριακό χώρο. Η λήθη είναι το αντίθετο της αλήθειας.

Ο νέος Ολοκληρωτισμός της Παγκοσμιοποίησης

Το σχέδιο Ανάν δεν ήταν ένα τυχαίο σχέδιο ρύθμισης του Κυπριακού. Ήταν μία από τις σοβαρότερες προσπάθειες που ανελήφθησαν παγκοσμίως στην κατεύθυνση της σταδιακής κατάργησης των εθνών – κρατών και της δημοκρατίας από μία «ολοκληρωτική Αυτοκρατορία της Παγκοσμιοποίησης», που επιχειρεί να επιβληθεί σε όλη την ανθρωπότητα, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ.

Είναι η ίδια κατεύθυνση που οδήγησε, μερικά χρόνια αργότερα, και με τους ίδιους πρωταγωνιστές (Γ. Παπανδρέου και Ν. Αναστασιάδη) στην επίθεση, με οικονομικές αυτή τη φορά μεθόδους, κατά της κυριαρχίας της Ελλάδας και της Κύπρου, επιβάλλοντας τη νεο-αποικιοκρατία των Μνημονίων και των Δανειακών, των οποίων το σχέδιο Ανάν ήταν, από μία άποψη, «γεωπολιτικός προπομπός».
Αυτό που οι δυνάμεις πίσω από τον Γιώργο Παπανδρέου δεν μπόρεσαν να κάνουν στην Κύπρο, το 2004, λόγω του δημοψηφίσματος που είχε προβλεφθεί, την κατάλυση δηλαδή του κυπριακού κράτους, το πέτυχαν σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ίδια την Ελλάδα, με πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου, το 2010 και στην Κύπρο με πρόεδρο τον Αναστασιάδη, το 2013, τη σχεδόν κατάλυση δηλαδή της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας του ελλαδικού και εν συνεχεία του κυπριακού κράτους. Και, φυσικά, της δημοκρατίας, αφού οι βασικές αποφάσεις (για την οικονομική και κοινωνική πολιτική των δύο κρατών λαμβάνονται πλέον από τρόικες των πιστωτών, εκπροσώπων μίας συμμαχίας «Αγορών» και ανώτερων τάξεων τη «Ευρω-Γερμανίας», με τη διακριτική συμμετοχή – εποπτεία και των ΗΠΑ (δια της επιρροής τους επί του ΔΝΤ).

Το Σχέδιο Ανάν και οι Δανειακές Συμβάσεις και τα Μνημόνια είναι κλειστά συστήματα, συνεπή προς τον εαυτό τους, που έρχονται όπως η συνθήκη του Μάαστριχτ, η ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη, οι νέες ρυθμίσεις στην Ευρώπη εξ αφορμής του χρέους και η «διατλαντική συνθήκη», να εγκαινιάσουν την εποχή του νέου ολοκληρωτισμού. Γι αυτό παρουσιάζουν μεγάλες ομοιότητες στην εσωτερική τους δομή. Αντικαθιστούν την αρχή της Λαϊκής Κυριαρχίας, επί της οποίας θεμελιώνονται α ευρωπαϊκά συντάγματα, μετά τις επαναστάσεις της Αγγλίας και της Γαλλίας, από τη «Βασιλεία του Χρήματος» στην περίπτωση της Ευρώπης, από την κυριαρχία των ξένων δικαστών και άλλων αξιωματούχων στην περίπτωση της Κύπρου. Κι επειδή αυτό δεν μπορούν να το ομολογήσουν ακριβώς, το κρύβουν σε εκατοντάδες ή χιλιάδες σελίδες περίπλοκων, ακατανόητων για τον μέσο πολίτη, νομικών ρυθμίσεων (αν πιστέψουμε ένα δημοσίευμα του περιοδικού «Επίκαιρα», τόσο το σχέδιο Ανάν, όσο και οι Δανειακές εκπονήθηκαν από το ίδιο δικηγορικό γραφείο στο Λονδίνο). Η ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη απερρίφθη στα δημοψηφίσματα της Γαλλίας και της Ολλανδίας, το 2005, για να επανέλθει «από το παράθυρο», μετά την εκλογή Σαρκοζί, όπως ακριβώς κινδυνεύει να γίνει τώρα με το σχέδιο Ανάν.

Η κατά Καρλ Σμιτ δικτατορία που επιβάλλουν αυτά τα κείμενα δικαιολογείται ως κατ΄ εξαίρεση εξουσία. Το στοιχείο της εξαίρεσης θα θεμελιώνεται επί του υπέρογκου χρέους στην περίπτωση της Ελλάδας, επί της ανάγκης λήψης αποφάσεων επί αδυναμία συνεννόησης Ελλήνων και Τούρκων στην Κύπρο.

Ο νεο-ολοκληρωτισμός αντανακλάται και στη μέθοδο επιβολής αυτών των κειμένων, ακόμα και στον τρόπο που είναι γραμμένα. Το Σχέδιο Ανάν αίφνης περιείχε σχεδόν 10.000 σελίδες περίπλοκου νομικού κειμένου που καλούντο οι ψηφοφόροι να αποφασίσουν με ένα «ναι» ή ένα «όχι, αν αποδέχονται! Επρόκειτο για μία κοροϊδία της δημοκρατίας των πολιτών.

Πάντα επίκαιρο και ακόμα πιο απειλητικό

Τα ειδικότερα, ζωτικά προβλήματα που έθεσε το σχέδιο Ανάν στον ελληνικό λαό, σε Κύπρο και Ελλάδα, όχι μόνο παραμένουν, δυστυχώς, επίκαιρα, αλλά και απειλούν σήμερα, ακόμα περισσότερο από τότε, την κρατική κυριαρχία και εθνική ανεξαρτησία του ελληνικού λαού, ακόμα και την ίδια την επιβίωσή του στο νησί της Αφροδίτης, όπου κυριάρχησε δημογραφικά και πολιτιστικά από τη δεύτερη χιλιετία προ Χριστού!

Σήμερα, η παρασιτική και βαθιά προδοτική άρχουσα τάξη και το πολιτικό προσωπικό της Κύπρου, ετοιμάζονται να περάσουν υπό την καθοδήγηση του διεθνούς παράγοντα, από το «κούρεμα των καταθέσεων» στον «αποκεφαλισμό του κράτους». Όπως εμείς οι Ελλαδίτες «ξεχάσαμε» τι έκανε ο Γιώργος Παπανδρέου και τον βγάλαμε πρωθυπουργό μερικά χρόνια αργότερα, με αποτέλεσμα να μας καταστρέψει, έτσι και οι Κύπριοι «ξέχασαν» ποιος ήταν και τι έκανε ο Νίκος Αναστασιάδης, υποστηρίζοντας με φανατισμό το «Ναι» και εκστρατεύοντας μετά στην Ευρώπη εναντίον της πατρίδας του και των εξέλεξαν Πρόεδρο (αν και βεβαίως η ευθύνη των πατριωτών μεταξύ των ηγετών της δεξιάς, της ηγεσίας του ΑΚΕΛ και της προηγούμενης ηγεσίας του ΔΗΚΟ, είναι επίσης ιστορική, δεν μπορούμε να τα ρίχνουμε όλα στους πολίτες).

Η ίδια η εκλογή Αναστασιάδη αντανακλά τον εκφυλισμό της ελληνικής άρχουσας τάξης, στον οποίο αναφερθήκαμε παραπάνω, αλλά, εν τέλει, και του κυπριακού κοινωνικού σχηματισμού, ένα είδος εθνικής άνοιας που μας κατέστησε ιδανικά θύματα του επελαύνοντος ευρωπαϊκού ολοκληρωτισμού. Τα φαινόμενα αυτά, πιο έντονα στον ελληνικό χώρο, αλλά χαρακτηριστικά μίας ευρύτερης πανευρωπαϊκής παρακμής, «αντεπανάστασης», θυμίζουν την εποχή που το ένα μετά το άλλο ελληνιστικό βασίλειο παραδιδόταν οικεία βουλήσει (ακριβέστερα βουλήσει των βασιλέων και ολιγαρχών τους) στους Ρωμαίους.

Σήμερα οι αποικιακές δυνάμεις που θεωρούν πάντα τη Μεσόγειο δική τους θάλασσα (Mare Nostrum) ετοιμάζονται να επιστρέψουν και να διεκδικήσουν το νησί της Αφροδίτης, του οποίου ποτέ δεν αποδέχτηκαν την ανεξαρτησία. Έρχονται πολύ πιο έτοιμες από το 2004, έχοντας εξασφαλίσει τη συμμαχία της ηγεσίας του δήθεν αριστερού, δήθεν αντι-ιμπεριαλιστικού ΑΚΕΛ, δυστυχώς και της Εκκλησίας. Στηρίζονται στο σοκ που προκάλεσε η καταστροφή των κυπριακών τραπεζών, στην αίσθηση αδυναμίας του Κύπριου πολίτη, που επιτείνει η κατάσταση της Ελλάδας. Συνοδεύονται από υψηλοτάτου επιπέδου πρόγραμμα χειραγώγησης του πληθυσμού, αναλόγων προδιαγραφών με αυτά που εφαρμόσθηκαν στην ΕΣΣΔ για να προκαλέσουν την «αυτοκτονία» της και στην Ελλάδα για να προκαλέσουν την αποδοχή της καταστροφής υποδούλωσης των Μνημονίων και Δανειακών.

Πιθανότατα, η ίδια η οικονομική επίθεση κατά της Κύπρου την άνοιξη του 2013 είχε ως κεντρική, βασική της επιδίωξη, να οδηγήσει στο να εξαναγκάσει να παραδώσουν το κράτος τους. Το 2004 απείλησαν τους Κύπριους με σειρά φανταστικών καταστροφών, εάν ψήφιζαν «Όχι». Σήμερα κάτι πολύ πιο σατανικό εφαρμόζεται. Η Κύπρος έχει ήδη καταστραφεί οικονομικά και θα της πουλήσουν ελπίδα για να την πείσουν να παραδοθεί, αφού ήδη της έχουν τσακίσει το ηθικό. Είναι η ίδια η απίστευτη έκταση της προδοσίας που κάνει τους Κύπριους να μην την πιστεύουν, δεδομένης και της τάσης τους να συσπειρώνονται ως ομάδα για να επιβιώσουν (μία τάση εξαιρετικά θετική, αν δεν περιλάβουν την εθνική ενότητα και τους ηγέτες της προδοσίας!).

Υπάρχει ελπίδα για τους Κύπριους; Υπάρχει. Όχι όμως η ελπίδα στα θαύματα, αλλά η ελπίδα στη δύναμη του αγώνα τους, στην αποφασιστικότητα να κάνουν τα πάντα για να επιβιώσουν πάνω στο νησί, κρατώντας το κράτος τους. Απέδειξαν ότι μπορούν να κάνουν το 1955-59. ΑΗ Αυτοκρατορία χρειάζεται τον στρατηγικό χώρο της Κύπρου, αν επιμείνει να καταστρέφει τους Κύπριους πρέπει να την αρνηθούν (όπως και οι υδρογονάνθρακες). Πρέπει να σφυρηλατηθούν συμμαχίες με τους υπόλοιπους ευρωπαϊκούς λαούς, τη Ρωσία που αφυπνίζεται, θέλει δεν θέλει, τους υπόλοιπους BRIICS.

Μόνο ανόητοι ή άσχετοι μπορούν σήμερα να αποκλείσουν την εξαιρετικά σοβαρή πιθανότητα βραχυπρόθεσμης καταστροφής του κυπριακού κράτους και στη συνέχεια του κυπριακού Ελληνισμού. Μία τέτοια καταστροφή, αν τυχόν συμβεί, δεν μπορεί παρά να έχει τεράστια επίπτωση και στην ίδια την μητροπολιτική Ελλάδα, που ματώνει μετά το 2010, εφαρμόζοντας, υπό την καθοδήγηση του ΔΝΤ ένα «πρόγραμμα σωτηρίας» που την κατέστρεψε και συνεχίζει να την καταστρέφει παραδειγματικά, ως δημοκρατία, οικονομία, κοινωνία και έθνος – κράτος.

Η Ελλαδική, άρχουσα τάξη και το πολιτικό προσωπικό της προσπαθεί ανέκαθεν να «ξεχάσει» το Κυπριακό, υποστηρίζοντας ότι η Κύπρος «είναι μακριά» ή ότι δεν μας αφορά. Είναι υποχρεωμένοι να αγνοούν, όσο μπορούν, το Κυπριακό, γιατί είναι σε αυτό το θέμα ακριβώς που αποκαλύπτεται μόνιμα, διαχρονικά, η χαρακτηριστική υποτέλεια προς τις ΗΠΑ και άλλες δυνάμεις («διεθνείς νταβατζήδες» του χρήματος και της γεωπολιτικής), αλλά και η ριζική αντίθεση της πολιτικής που της επιβάλλουν οι ξένοι και εκείνη θέλει να εφαρμόζει, προς τα πιο ζωτικά εθνικά, αλλά και κοινωνικά εντέλει συμφέροντα του ελληνικού λαού.

Όσο περισσότερο όμως προσπαθούν να ξεχάσουν το Κυπριακό, τόσο η πραγματικότητα τους εκδικείται, θυμίζοντας και ξαναθυμίζοντάς το. Το Κυπριακό υπήρξε βασικός διαμορφωτής των πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα μετά τον πόλεμο, αλλά και ο λόγος που επιβλήθηκε η δικτατορία της 21ης Απριλίου. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το διαπίστωσε στο ίδιο το πετσί του, αφού, μέχρι να κλείσει τα μάτια του, δεν τον εγκατέλειψαν οι κατηγορίες για το «προπατορικό αμάρτημα» της πολιτικής του καριέρας, πως έγινε πρωθυπουργός για να «κλείσει» το Κυπριακό και κατέληξε να υπογράψει τη συνθήκη Ζυρίχης και Λονδίνου (περί διακήρυξης της Κυπριακής Δημοκρατίας).

Η προδοσία της Κύπρου από την χούντα και η μη υπεράσπισή της από την καραμανλική δεξιά, κατά τις δύο εισβολές του Αττίλα, εισβολές που οργάνωσε και υποστήριξε η Ουάσινγκτον και ορισμένοι σύμμαχοί της διεθνώς, οδήγησαν σε κατάρρευση την κυρίαρχη μετεμφυλιακά ιδεολογία της δεξιάς «εθνικοφροσύνης» και οδήγησαν στην άνοδο του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα («Η Ελλάδα στους Έλληνες», ενότητα κοινωνικού – εθνικού). Εμπεδώθηκε, έτσι, επί σαράντα χρόνια, η πολιτικο-ιδεολογική ηγεμονία της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα, έως ότου το ΠΑΣΟΚ υπογράψει την κατάλυση της εθνικής ανεξαρτησίας με τα Μνημόνια και τις Δανειακές, μπαίνοντας στον δρόμο της αυτοκαταστροφής του.

Ο τρόπος που θα τοποθετηθούν τώρα οι ελλαδικές πολιτικές δυνάμεις απέναντι στο Κυπριακό, μαζί φυσικά με την στάση τους απέναντι στους Πιστωτές και το συνεχιζόμενο πρόγραμμα καταστροφής, είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που θα καθορίσουν το ίδιο το ιστορικό τους μέλλον, την ύπαρξή τους! Ιδιαίτερα η Αριστερά καλείται να αποδείξει ότι εξακολουθεί να είναι Αριστερά και δεν έχει περάσει χωρίς να το πει (ηγεσία και ανώτερα στελέχη, όχι ασφαλώς η βάση) προς την πλευρά της παγκοσμιοποίησης και του ιμπεριαλισμού.

Από τα στρατηγικότερα σημεία της υφηλίου, ανάμεσα στον κόσμο του Άρη (Μέση Ανατολή) και της Αφροδίτης (Ευρώπης), του πρώτου και του τρίτου κόσμου, στο μεταίχμιο τριών ηπείρων και τριών θρησκειών, το νησί της Κύπρου, γενέθλιος τόπος της «Ευρώπης», μοιάζει «καταδικασμένο» να είναι είτε η αιχμή, είτε η αχίλλειος πτέρνα του Ελληνισμού, αλλά και σημείο συνάντησης ευρωπαϊκής οικονομίας με ευρωπαϊκή γεωπολιτική.
Το τι θα γίνει στη μικρή Κύπρο τους ερχόμενους μήνες, θα παίξει καθοριστικό ρόλο για το μέλλον και της μητροπολιτικής Ελλάδας («Αν η Κύπρος χαθεί και η Ελλάδα θα χαθεί», είπε κάποτε, ορθώς, ο Ανδρέας Παπανδρέου). Θα επηρεάσει όμως, σημαντικά και την τύχη της Ευρώπης στο σύνολό της, την πορεία που θα πάρει τελικά η βαθιά κρίση της Γηραιάς Ηπείρου, κρίση που είναι μόνο στην αρχή της.

Τι πρέπει να γίνει

Μόνο η έγκαιρη συγκρότηση ενός πανεθνικού μετώπου κοινωνικής και εθνικής σωτηρίας σε Κύπρο και Ελλάδα, με ένα δίκτυο συμμαχιών σε Ευρώπη και εκτός Ευρώπης μπορεί να σώσει τη δημοκρατία και την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία Κύπρου και Ελλάδας, σταματώντας την επέλαση του νέου ολοκληρωτισμού και δίνοντας τον αγώνα για την κοινωνική και εθνική ανόρθωση των δύο χωρών.

Όσο οι πολιτικές δυνάμεις στην Κύπρο που αντιτίθενται στο νέο σχέδιο Ανάν δεν το αντιλαμβάνονται αυτό και δρουν κάθε μία ξεχωριστά, χωρίς κανένα πνεύμα συνεργασίας, με έντονη ιδιοτέλεια και μικροκομματική διάθεση, τόσο πολλαπλασιάζουν τις πιθανότητες μίας μείζονος εθνικής καταστροφής, χωρίς ιστορικό προηγούμενο στην κυπριακή ιστορία.

Τι, άραγε, εμπόδισε αυτές τις δυνάμεις να κατεβούν από κοινού στις ευρωεκλογές;
Γιατί δεν μπορούν να εμφανιστούν ζητώντας, με κοινή τους διακήρυξη, την παραίτηση ενός Προέδρου που δεν τήρησε καμία από τις δεσμεύσεις του, που έθεσε και εξακολουθεί να θέτει σε θανάσιμο κίνδυνο την πατρίδα του;

Πρέπει, όμως, να υπογραμμισθεί ότι ο «υπέρ πάντων» αγών της Κύπρου δεν μπορεί να περιορισθεί στο εθνικό θέμα, πρέπει να περιλάβει και ένα σχέδιο αντίστασης στην μετατροπή της Κύπρου σε καταστρεφόμενη αποικία χρέους, γιατί μία τέτοια καταστρεφόμενη αποικία χρέους δεν θα μπορεί τελικά να αρνηθεί και την παράδοση του σκληρού πυρήνα της κρατικής κυριαρχίας. Θα ήταν βέβαια πολύ καλύτερα η Λευκωσία να έχει, τριάντα πέντε χρόνια μετά την τουρκική εισβολή του 1974, μία σοβαρή πολιτική πρόταση για λύση του Κυπριακού, αντί για τις διζωνικές, δικοινοτικές αρλούμπες με σάλτσα πολιτικής ισότητας, γιατί αν είχε μία τέτοια πρόταση θα της ήταν ευκολότερο να αποφύγει τις πολιτικές πιέσεις. Αλλά, βέβαια, η σοβαρότατη κατά τα άλλα αυτή έλλειψη δεν είναι ασφαλώς λόγος αυτοκατάλυσης του υπάρχοντος κυπριακού κράτους!

Χωρίς αυταπάτες για τους υδρογονάνθρακες, χωρίς αυταπάτες για τις αυτοκρατορικές δυνάμεις που επιτίθενται στο νησί, για τους διάφορους περιφερόμενους δήθεν φίλους που δεν είναι παρά φίδια, με μία ευρύτατη αντιολιγαρχική – αντιαυτοκρατορική κοινωνική και εθνική ενότητα, πεπεισμένοι για την ανάγκη πολύ σπουδαίου και δύσκολου αγώνα για την απελευθέρωσή τους, οι Κύπριοι πρέπει να βρουν έναν τρόπο να αναδείξουν μία εθνική ηγεσία και να υποτάξουν και ενεργειακή και εξωτερική πολιτική αφενός στην ανάγκη απελευθέρωσής τους από τα νέα αποικιακά δεσμά του χρέους και της δανειακής, αφετέρου στην ανάγκη αποτροπής μίας νέας «λύσης» τύπου Ανάν.

Πηγή Hellenic Nexus

Σε περιδίνηση θανάτου ολόκληρος ο πλανήτης


Το τσάκισμα της νεοναζιστικής Γερμανίας και η διάλυση της ισλαμοφασιστικής Τουρκίας, αποτελούν εκ των πραγμάτων στρατηγικής σημασίας στόχευση για τις πραγματικά πατριωτικές κυβερνήσεις των λαών, και συνιστούν αποφασιστικό πλήγμα στα νεοταξίτικα σχέδια που μετατρέπουν τον πλανήτη σε επικίνδυνη πυριτιδαποθήκη...
Του Κ. Κυριακόπουλου

Οι παράμετροι – κλειδιά που συνθέτουν αυτό το επικίνδυνο σκηνικό, που όλα δείχνουν πως αναπόφευκτα θα προσγειώσει σύντομα τη γεωπολιτική στην κόλαση μιας γενικευμένης ανάφλεξης, ερμηνεύονται αλλά και ανατροφοδοτούνται από τις δραματικές εξελίξεις που καθιστά πλέον ανεξέλεγκτες η απόλυτα χορογραφούμενη όσο και πολυεπίπεδη κρίση πρωτίστως στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Και όσο ο χρόνος κυλά και οι λαοί συμπιέζονται από τη νεοταξίτικη διαχείριση των υποθέσεών τους, εκ μέρος των αχυροκυβερνήσεων που τους διοικούν, αποδεικνύεται όλο και καθαρότερα πως η κρίση, αν και αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του κυρίαρχου συστήματος,εν τούτοις το κεντρικό ζητούμενο δεν είναι η εφαρμογή πολιτικών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην αναστροφή της για την ανακούφιση των κοινωνιών, αλλά η αξιοποίησή της με τρόπο στοχευμένο, για την εξυπηρέτηση γενικότερων γεωπολιτικών σχεδιασμών, με στόχο τη ληστρική αναδιανομή του πραγματικού πλούτου του πλανήτη.

Γερμανία: Το επικίνδυνο απόστημα που απειλεί τη γηραιά ήπειρο με αφανισμό.
Το γερμανικό Ιμπέριουμ αποθρασύνεται και κανιβαλίζει πλέον απροκάλυπτα απειλώντας να καταπιεί την Ευρώπη. Δέσμια του μεγαλοϊδεατισμού της από τη μια η γερμανική ελίτ, κι από την άλλη στριμωγμένο στην ενεργειακή του ανεπάρκεια το βιομηχανικό της τέρας, τροφοδοτούν με τη στάση και τις επιλογές τους εξελίξεις ανεξέλεγκτες όσο και επικίνδυνες. Στη βάση αυτών των διαπιστώσεων, είναι βέβαιο πως ο γερμανικός εφιάλτης θα καθίσταται καθημερινά ο υπ αριθμόν ένα κίνδυνος για την Ευρώπη, και ως τέτοιος πρέπει να τσακιστεί, πριν οδηγήσει την οδηγήσει και πάλι στον απόλυτο όλεθρο.

Σε προηγούμενο άρθρο μας επισημαίναμε μεταξύ άλλων πως: Η Ελλάδα, δεν είναι η χώρα που επελέγη τυχαία για να αποτελέσει την πρώτη εστία της κόλασης. Η Ελλάδα, δεν είναι η χώρα με το τεράστιο ειδικό βάρος στην ταξική ανάλυση των πλουτοκρατών, για να επιλέξουν αυτήν προκειμένου να ξεδιπλώσουν σύμπαντες την ταξική τους επίθεση.  Δεν υποτιμούμε καθόλου την ταξική των γεγονότων ανάλυση, αλλά αρνούμαστε πεισματικά στο όνομα μιας αμπελοφιλοσοφικής μονομέρειας, να περιοριστούμε σ αυτήν παραβλέποντας τον επερχόμενο εφιάλτη.

Οι εξελίξεις που έχουν μεσολαβήσει, και το μεγάλο πλιάτσικο που βρίσκεται σε εξέλιξη σε ολόκληρη τη χώρα, με την άμεση συνέργεια της πολιτικής ελίτ που συναπαρτίζεται από προσκυνημένα ανδρείκελα, μας δικαιώνουν απόλυτα.

Θα θυμίσουμε ακόμη δυο διαπιστώσεις μας πριν επιχειρήσουμε να κωδικοποιήσουμε τα συμπεράσματά μας για τα μελλούμενα.
  • Διαπίστωση πρώτη: Η Ελλάδα λοιπόν επελέγη να τοποθετηθεί στο επίκεντρο του εφιάλτη, γιατί είναι σταυροδρόμι πολιτισμών, γιατί αποτελεί σταυροδρόμι γεωπολιτικών σχεδιασμών, και γιατί ιστορικά υπήρξε η μήτρα παραγωγής και εξαγωγής αξιακών φορτίων που τροφοδότησαν τον πλανήτη στο σύνολό του. Κρατείστε αυτή τη διαπίστωση*…
  • Διαπίστωση δεύτερη: Η διακεκαυμένη ζώνη της Ευρασίας, προσδιορίζεται αυτή τη στιγμή από δύο εστίες κόλασης, και η έκβαση των εξελίξεων σ αυτές, ή θα τινάξει στον αέρα τα σχέδια της νεοταξίτικης ελίτ, ή θα συμπαρασύρει στο βάραθρο ολόκληρο τον πλανήτη...
Η πρώτη εστία είναι η Ελλάδα
Η γενικευμένη επίθεση που δέχεται η χώρα μας, και που τη σύνθεση των μετώπων της δεν έχει γνωρίσει καμία άλλη χώρα στον πλανήτη, δε την ερμηνεύει η μονομέρεια της ταξικής ανάλυσης και φυσικά δε τη δικαιολογεί η μικρότητα του όγκου της και του ειδικού της βάρους στο λογιστήριο των ταξικών της αντιπαραθέσεων,  πολύ δε περισσότερο που η αστική της τάξη, μόνο με όρους εθνικούς δεν έχει λειτουργήσει διαχρονικά.

Το γεγονός ότι μέτρα σκληρά εφαρμόζονται και σε άλλες χώρες χωρίς να είναι προαπαιτούμενα τα μνημόνια, αυτό αποδεικνύει πως τα μνημόνια διαρκείας με όλα όσα τα ακολουθούν και τα συμπληρώνουν, τα είχαν ανάγκη και τα είχαν σχεδιάσει σε βάρος της Ελλάδας, για λόγους συγκεκριμένους που ξεπερνούν κατά πολύ τη μονομέρεια της "ταξικής ανάλυσης" των αφελών. Κι αυτό δεν είναι απλά καπιταλισμός σε πείσμα των αδιέξοδων εμμονών όλων.

Η άλλη εστία της κόλασης είναι η Ουκρανία
Αναρωτήθηκε άραγε κανείς γιατί συμβαίνουν όλα τούτα σε μια περιοχή που λίγα χρόνια πριν εξελίχθηκε με τον τρόπο και τα μέσα που εξελίχθηκε το Γεωργιανό θέατρο χωρίς τα πράγματα να πάρουν τέτοια τροπή;
Αναρωτήθηκε κανείς γιατί δεν αποτέλεσε η φτώχεια, η ανέχεια και η κοινωνική δυστυχία ν αποτελέσει το όχημα της εξέγερσης αλλά η σύγκρουση με όχημα την εθνική συνείδηση του πληθυσμού;
Αφουγκράστηκε άραγε κανείς, την πεποίθηση των εξεγερμένων και οι άνθρωποι αυτοί εμφορούνται με την αυταπάτη πως το βιοτικό τους επίπεδο θα βελτιωθεί προσεγγίζοντας τη συμμοριακή εξουσία του Πούτιν;
Αναρωτήθηκε κανείς γιατί σ αυτή τη σύγκρουση Τιτάνων, δεν επέρχεται ένας έστω οδυνηρός συμβιβασμός ή γιατί από την άλλη όλα δείχνουν πως φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη λίγο πριν την εμφαινόμενη πολεμική αναμέτρηση με απρόβλεπτες προεκτάσεις;
Αναρωτήθηκε άραγε κανείς, γιατί στα πεδία που συντελούνται σήμερα αποφασιστικές συγκρούσεις, αυτό που κρίνεται δεν είναι έτσι κι αλλιώς εδραιωμένη ταξική εξουσία, αλλά το καθεστώς καθολικής κατοχής στην επόμενη μέρα;

Και τώρα στον αστερισμό της κόλασης μπαίνει και το Ιράκ
Που έρχεται να κλειδώσει με διαφορετικό τρόπο ένα σχεδιασμό που δεν ευοδώθηκε κατά τα προβλεπόμενα, μετά τη σθεναρή αντίσταση της Συρίας.

Ποιοι παράγοντες λοιπόν συνθέτουν αυτό το  επικίνδυνο πάζλ του θανάτου;
  • Η ενεργειακή δίψα του γερμανικού τέρατος, πράγμα που αποτελεί την κορυφαία αιτία.
  • Η ρωσική στρόφιγγα στη διαχείριση των ενεργειακών αποθεμάτων, που επιχειρεί να επαναχαράξει τις στρατηγικές συμμαχίες της με τον κινεζικό κολοσσό, πράγμα που αποτελεί μια πρώτης τάξεως αφορμή αλλά και καταλύτη για τους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς της Δύσης.
  • Ο δολοφονικός ισλαμικός φονταμενταλισμός που μέσω των ηγετών του καθίσταται απόλυτα χειραγωγούμενος από τις συμμορίες του πλανήτη. Πρόκειται για έναν παράγοντα που αυτή τη στιγμή μετατρέπει σε κόλαση το Ιράκ, αλλά παραμένει σε κρίσιμη θέση αναμονής στην αλωμένη από την ισλαμική λαθρομετανάστευση Ευρώπη, με ισχυρό επιχειρησιακό σκέλος σε απόλυτη ετοιμότητα στη Βοσνία αλλά και το Κόσσοβο, αλλά και με δυναμικές εφεδρείες στην  παραδομένη στην ισλαμική λαθρομετανάστευση Ελλάδα.
*(Κατάλαβες τώρα ανυποψίαστε ευαισθητούλη, γιατί ξεφόρτωσαν στη χώρα μας ορδές λαθροεισβολέων οι νεοταξίτες ουμανιστές ή περιμένεις την ανάφλεξη για να συνειδητοποιήσεις που πάει το πράγμα;)

*(Κατάλαβες άραγε ποιες είναι οι μεγάλες αλήθειες που συστηματικά και κατευθυνόμενα σου αποκρύπτουν ενώ την ίδια στιγμή σε βομβαρδίζουν με στιγμιότυπα και εκτενή ρεπορτάζ από τις παρελάσεις της πουστιάς στο κέντρο της Αθήνας;)
  • Η επικίνδυνα τυχοδιωκτική στάση της Τουρκίας, που ανά πάσα ως και στιγμή, δε θα διστάσει να ενεργοποιήσει τον ισλαμοφασιστικό παράγοντα σε ολόκληρη την Ευρώπη για τους δικούς της λόγους και στα πλαίσια της πολιτικής του νέο-οθωμανισμού που βάζει τη σφραγίδα του στις γεωπολιτικές της επιδιώξεις. Και τέλος…
  • Το κουρδικό ανάχωμα, το οποίο αυτή τη στιγμή τείνει να εξελιχθεί σε γεωπολιτικό μεσσία του πλανήτη, πολεμώντας κατά μέτωπο το σκοταδιστικό ισλαμοφασισμό, και ανακόπτοντας αποτελεσματικά την εφιαλτική του δράση.
Συμπερασματικά…
  • Το τσάκισμα της νεοναζιστικής Γερμανίας και η διάλυση της ισλαμοφασιστικής Τουρκίας,αποτελούν εκ των πραγμάτων στρατηγικής σημασίας στόχευση για τις πραγματικά πατριωτικές κυβερνήσεις των λαών, και συνιστούν αποφασιστικό πλήγμα στα νεοταξίτικα σχέδια που μετατρέπουν τον πλανήτη σε επικίνδυνη πυριτιδαποθήκη.
  • Καταλυτική σε σχέση με αυτό μπορεί να είναι η αφύπνιση καθώς και η πολιτική και εθνική χειραφέτηση του Ελληνικού λαού, η στάση του οποίου θα τροφοδοτήσει ντόμινο ανατροπής σε ολόκληρη την Ευρώπη.
  • Είναι προφανές ότι στην κατεύθυνση υλοποίησης αυτού του στόχου, η αποκαθήλωση των προσκυνημένων ανδρεικέλων και η παραδειγματική τους τιμωρία, κατέχει ξεχωριστή θέση με χαρακτηριστικά εθνεγερσίας που πρέπει ν αποτελούν κυρίαρχο ζητούμενο για κάθε συνεπή πατριωτική πολιτική δύναμη στον τόπο.